تحلیل ساختار روایت در داستانهای بیژن نجدی از منظر بوطیقای مدرنیسم (با تأکید بر آرای چارلز می و سوزان فرگوسن) | ||
| متن پژوهی ادبی | ||
| مقاله 7، دوره 20، شماره 70، 1395، صفحه 143-168 اصل مقاله (508.81 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ltr.2017.7163 | ||
| نویسندگان | ||
| منوچهر تشکری1؛ محمود رضایی دشتارژنه2؛ قدرت قاسمیپور3؛ مریم بخشی* 4 | ||
| 1استادیار دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 2دانشیار دانشگاه شیراز | ||
| 3دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 4دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| چکیده | ||
| بیژن نجدی از داستاننویسان پرآوازة معاصر است که حاصل تراوشهای قلم او شگفتی و تحسین مخاطبان عام و خاصّ ادبیّات داستانی را برانگیخته است. به کار بستن خلاّقانة تمهیدهای شکلگرایانهای همچون تلفیق امکانات نثر و نظم در نحوة بهکارگیری زبان، پیچیدهسازی ساختار روایی به واسطة کاربست روایات ذهنی و نیز بهرهجویی از شگردهای گسست در روایت، در هم آمیختن عین و ذهن و گذشته و حال در سطحی گسترده، بهرهگیری از پیرنگهای حذفی و استعاری و بسیاری از تکنیکهای روایی دیگر که در این نوشتار به تفصیل بدانها پرداختهایم، افزون بر آنکه سیاق داستاننگاری وی را به عنوان سبکی مستقل، منحصر به فرد و با قابلیّت پیروی و تداوم در حافظة تاریخ داستاننویسی ادب فارسی به ثبت میرساند، مشابهتها و مطابقتهای گستردهای را در ساختار رواییـ تکنیکی داستانهای او با آنچه نظریّهپردازان مدرنیستی همچون چارلز می و سوزان فرگوسن در آرای خود به شرح و تبیین آن پرداختهاند، رقم میزند. بر همین اساس، در این جستار بر آن بودهایم که داستانهای او را از منظر نظریّات این دو منتقد صاحبنام بازخوانی کنیم تا ضمن شناسایی و ارزیابی وجوه کمّی و کیفی این تطابقها، ابداعات و خلاّقیتهای سبکآفرین نجدی در این زمینه را نیز با نگاهی تحلیلگرانه بکاویم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| : بیژن نجدی؛ داستان کوتاه مدرنیستی؛ ساختار روایی؛ چارلز می؛ سوزان فرگوسن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,622 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,565 |
||