توسعه گردشگری بومی و پایداری نظام سکونتگاهی حاشیه کویر | ||
| فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری | ||
| مقاله 1، دوره 11، شماره 36، 1395، صفحه 1-30 اصل مقاله (606.66 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tms.2017.7252 | ||
| نویسندگان | ||
| اسماعیل علی اکبری* 1؛ بنفشه اسماعیلی2 | ||
| 1عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور تهران | ||
| 2کارشناس مطالعات معماری و شهرسازی | ||
| چکیده | ||
| ب بهرهمندی از کویر و ظرفیتهای گردشگری مکانهای کویری، یکی از رویکردها و رهیافتهای پایداری مکانهای سکونتی و اقتصادهای محلی حاشیه کویر است. این مقاله میکوشد بنیانها و راهبردهای پایداری نظام سکونتگاهی کویر حسنآباد را بر اساس ظرفیتهای گردشگری مطالعه نماید. روش مقاله توصیفی- تحلیلی است؛ دادههای نظری با روش اسنادی و دادههای تجربی با روش میدانی (پرسشنامه) در دو حجم نمونه از میان 382 نفر از ساکنان و 341 نفر از گردشگران تهیه و با استفاده از مدل تحلیل عاملی و کای اسکوایر پردازش شده است. یافتهها نشان میدهد مکانهای گردشگری کویری جاذبه هدف و عامل توسعه یکپارچه گردشگری است و بدینسان نقش اصلی در پیوند و همگرایی مکانهای گردشگری با مکانهای سکونتی دارد. ارزیابی میزان و الگوی مشارکت جامعه محلی، مؤید همبستگی نزدیک میان راهبرد بومیسازی گردشگری با پایداری نظام سکونتگاهی است. در نتیجه گردشگری کویری به ویژه مکانها و مقاصد هدف (کویر خارا و تالاب گاوخونی)، همگرایی میان سلسله مراتب مکانهای مرکزی با سلسله مراتب مکانی کانونهای گردشگری،گردشگری جامعهمحور و مشارکت توسعهدهندههای درونی، خطوط کلی و کلیدی سیاستهای گردشگری پایدار برای پایدارسازی نظام سکونتگاهی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "گردشگری کویری"؛ "بومیسازی گردشگری"؛ "پایداری نظام سکونتگاهی"؛ "محور حسن آباد" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,162 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,905 |
||