معضله پدیده حاجب در رابطه مردم و نخبگان سیاسی در ایران ابراهیم برزگر | ||
| فصلنامه علوم اجتماعی | ||
| مقاله 4، دوره 23، شماره 75، 1395، صفحه 71-92 اصل مقاله (360.56 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjss.2017.7594 | ||
| نویسنده | ||
| ابراهیم برزگر | ||
| استاد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی. | ||
| چکیده | ||
| جامعه در یک تقسیمبندی به دو طبقه سیاسی حاکمان و حکومتکنندگان و طبقه غیرسیاسی حکومت شوندگان تقسیم میشود. روابط این دو همواره یکی از پرسشهای پایدار و همیشگی فلسفه سیاسی و علوم سیاسی بوده است. روابط موجود بین مردم و حاکمان موضوع جامعهشناسی سیاسی و روابط مطلوب آنان موضوع فلسفه سیاسی بوده است. حتی در مقاطعی از تاریخ که حاکمان اخلاقی به قدرت رسیدهاند و کوشیدهاند که این رابطه را بسامان کنند؛ در کشاکش محذورات عینی واقعیتهای تلخ بهناچار واقعیتهای خشن خود را بر هنجارهای اخلاقی غالب نمودهاند و بهسرعت ماهعسل رابطه موقت مناسب حاکمان و مردم به پایان رسیده است. روابط بهینه حاکمان با مردم موجب کسب آگاهیهای شناختی از وضعیت مردم و کاستیهای آنان یا رضایت آنان (بینشی) و موجب درک احساس و عواطف؛ دعا یا نفرین آنان و درد و رنج و شادی آنان میشود (گرایشی). این دو پیشنیاز موجب میشود تا سیاستمداران در رفتار سیاسی معطوف به رعیت (یعنی کسانی که مراعات حال آنان از سوی حکومت لازم است) رفتار معقول و مناسبی از خود بروز دهند. این نوشتار میکوشد تا روابط مردم و حاکمان را در تاریخ ایران و اسلام بررسی و با آسیبشناسی، راهکارهای مناسب ارائه دهد. روش جمعآوری اطلاعات، کتابخانهای و روش تجزیهوتحلیل، تحلیل محتوای کیفی و تفسیری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی: رابطه مردم و مسئولان؛ حاجب؛ محافظت از مسئولان؛ محافظت از شخصیتها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,071 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 501 |
||