معناشناسی واژة اعتماد به نَفْس در قرآن و حدیث | ||
| پژوهشنامه معارف قرآنی | ||
| مقاله 4، دوره 7، شماره 27، 1395، صفحه 106-132 اصل مقاله (654.73 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjqk.2017.7734 | ||
| نویسندگان | ||
| سهراب مروتی* 1؛ فریبا بهروز2 | ||
| 1دانشیار دانشگاه ایلام | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ایلام | ||
| چکیده | ||
| «اعتماد به نَفْس» از آن دسته واژگانی است که همواره در معنای لغوی و روانشناسی با دین در تضاد است. پژوهش حاضر، برای نزدیک شدن به سیمای آن از قرآن، به روش تحلیلی و با استفاده از شیوة معناشناسی همزمانی، به تحلیل «اعتماد به نَفْس» در قرآن و حدیث پرداختهاست و ارتباط مفهومی آن را با واژههای جانشین، همنشین و متضاد واکاوی کردهاست تا حوزۀ معنایی و مفاهیم پیرامونی آن بازشناخته شود. از آنچه در متن مقاله بیان شد، میتوان گفت اعتماد به نَفْس به عنوان یک موهبت از ناحیۀ خداوند، به معنای ایمان و اتکا به تواناییها و استعدادهای واقعی خویش بر مبنای تقوی و توکل بر خداست که فراتر از معنایی است که لغویون و روانشناسان میگویند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتماد به نَفْس؛ عزت؛ کرامت؛ توکل؛ تقوی؛ ضعف نَفْس؛ تکبر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,672 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,037 |
||