گلخوشناسی گونهای گل حسرت جوغاسِم (جی غال اِسمک، پیشوک، پیغوک، ...)- مرتضی فرهادی | ||
| فصلنامه علوم اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 20، شماره 63، 1392، صفحه 1-33 اصل مقاله (544.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjss.2013.799 | ||
| نویسنده | ||
| مرتضی فرهادی | ||
| استاد مردم شناسی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| چکیده "گیاه مردمشناسی" شاخه نوپا و برون رشتهای از حوزه دانش و فنآوریهای سنتی مردمشناسی است. حوزه دانش و فن آوری سنتی، حاصل هزاران سال تجربه آدمیدر ارتباط با خود و دیگران (جامعه) و طبیعت در بستر تاریخ و فرهنگ محلی، منطقهای و جهانی بوده که بخش اندکی از آن در دوران خط به نگارش درآمده؛ اما بدنه اصلی آن به دلایل گوناگون شفاهی و نانوشته باقی مانده و بخش دانش ضمنی آن ناخودآگاه و ناهشیار بوده و به سختی قابل درک و به زبان شعر ایرانی "من عاجزم ز گفتن و خلق از شنیدنش"میباشد. گیاه مردمشناسی روابط انسان و گیاه را در پیوندگاه فرهنگ بازگو میکند. "گل خوشناسی"سرشاخه نورسته از گیاه مردمشناسی است که در تعامل با دیگر شاخههای گوناگون علم و بویژه علوم اجتماعی و به شکل میان رشتهای و حتی در پیوند با دیگر معرفتهای بشری همچون فلسفه و هنر قرار دارد. منظور از "گل خوشناسی"صرفاً از منظر رفتارشناسی گیاهان نیست، بلکه توجه به آن بر آنگونه است که در فضای کلامیشعرا و نوشتارهای آدمیان تصویر شده، یا در ادبیات شفاهی مردم بازتاب یافته و در فضای فرهنگی تصور و بازگو شده است. الیها رهایی بخشد. این نوشته به جز کار مردم نگاری طولانی مولف و حدود 51 تن از دانشجویانش در سالهای اخیر بر روی این گیاه ویژه و حاصل کار زمانگیر مؤلف بر روی گلها و گیاهان خودروی ایران، نتیجه تاملات جی -غال -اِسمک (پیشوک ، جوغاسِم و ...) گیاهی شگفت آور در منطقه کوچکی از ایران است که در آذربایجان، کردستان، ایلام، استان مرکزی و بخشی از استان اصفهان میروید، که در این مناطق و در هزارهها توانسته ساکنان این مناطق و بخشی از عراق و ترکیه را از مرگ زودرس در خشکسالیها و گرانسهنری و میان معرفتی وی از این گیاه ظاهراً خرد و فروتن بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی: جوغاسم؛ گیاه شناسی مردمی؛ گلخوشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,776 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,210 |
||