جهان وطنی نوری به مثابۀ اتوپیای اشراقی | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 3، دوره 13، شماره 51، 1396، صفحه 47-62 اصل مقاله (473.36 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2017.8065 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محمد علی دیباجی* 1؛ مصطفی عابدی2 | ||
| 1دانشیار فلسفه، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد فلسفه غرب، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| با توجه به جایگاه نور در حکمت اشراق این سوال پیش میآید که چرا سهروردی از یک سو نور را به جای وجود برگزیده و از سوی دیگر از شرق و غرب جغرافیایی که در مورد وطن به کار میرود، استفاده میکند. پاسخ اصلی نوشتة حاضر اثبات جهانمیهنی اشراقی از منظر سهروردی است. در این مجال با بررسی هستیشناسی نوری و به تبع آن معنای وطن از منظر حکمت اشراق به تحلیل جهان وطنی سهروردی میپردازدیم. با توجه به اینکه سهروردی از یک سو در هستیشناسی خود از نظام نوری استفاده میکند و از سوی دیگر واژههایی مرتبط با مقولة وطن مانند شرق و غرب را به کار میبرد؛ هستیشناسیاش با مقولۀ وطن و به واسطۀ آن جهانوطنی پیوند مییابد. بر این اساس در اندیشۀ سهروردی نه تنها وطن همسان با هستی است بلکه باید گفت عین هستی به شمار میرود و پهنای وطن به گسترۀ هستی امتداد مییابد. دراندیشۀ جهان وطنی سهروردی، چون انسانها متعلق به یک حیقیقت نوریاند به لحاظ ذاتی میان آنها اختلافی نیست و به یک اندازه دارای حرمت هستند بنابراین مبنا هیچ یک از اختلافات عرضی مانند رنگ و زبان و خاک و... حق ویژهای را به گروهی خاص نمیدهد و هیچ گروهی را بر دیگری برتر نمیکند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| جهانوطنی؛ انسان؛ سهروردی؛ اشراق؛ مشرق؛ مغرب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,589 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,446 |
||