تبارشناسی دگرستیزی گروههای افراطی-تکفیری : گذار از دیگر دگرسازی به خود دگرسازی | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| مقاله 7، دوره 6، شماره 23 - شماره پیاپی 53، 1396، صفحه 161-184 اصل مقاله (511.07 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2018.8336 | ||
| نویسندگان | ||
| سمیه حمیدی؛ پیمان زنگنه* | ||
| عضو هیات علمی دانشگاه بیرجند | ||
| چکیده | ||
| تمدن اسلامی در مراحل اولیه تکامل خود ضمن مرزبندی هویتی با کفار بهعنوان دگر بیرونی، نگاهی توام با تساهل و مدارا نسبت به اهل کتاب، اقلیتهای دینی و قومی داشته است. اما به موازات زوال تمدن اسلامی و دورشدن از اسلام اصیل و مواجهه با غیریتهای بیرونی و مهاجمی مانند مغولان و صلیبیون و همچنین استیلای ترکان بر دستگاه خلافت و متعاقب آن، رواج رویکردهای قشری و متصلب از دین، نگرشهای تکفیریِ دگرستیز گسترش یافت. این رویکرد در ابتدا با هدف قراردادن دگر بیرونی، سختترین برخوردها را نسبت به آن از خود به نمایش گذاشت؛ اما در گذر زمان با تشدید اختلافات داخلی جهان اسلام، از دگرهای بیرون از دنیای اسلام به میان مذاهب اسلامی تغییر جهت یافت. در دوره معاصر نیز بنیادگرایانی مانند القاعده، طالبان، داعش و... با بهرهگیری از این ابزار، سختگیرانهترین و خشونتبارترین احکام را نسبت به مسلمانان، بویژه شیعیان صادر نمودهاند. دستاورد نوشتار پیشرو آن است که تکفیر، تباری تاریخی در جهان اسلام دارد. در ابتدا، دامنه آن بسیار تنگ و محدود به کفار حربی بود اما با رشد اندیشههای سلفی و بهرهگیری عامل خارجی از آن، نه تنها گسترش یافت بلکه به ابزاری در جهت حذف هویتهای رقیب تبدیل شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تبارشناسی؛ تکفیر؛ گروههای افراطی-تکفیری؛ دگرپذیری؛ دگرسازی؛ خود دگرسازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 23,111 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,184 |
||