زعفران در آینه دانش بومی میراث مکتوب کهن ایران | ||
| دو فصلنامه دانش های بومی ایران | ||
| مقاله 6، دوره 3، شماره 6، 1395، صفحه 211-235 اصل مقاله (524.11 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjik.2017.15189.1038 | ||
| نویسنده | ||
| امید مسعودی فر* | ||
| استادیار گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زعفران گیاه بومی ایران است که از دوران باستان ایرانیان نحوه کشت و کار، کاربرد های تغذیه ای و مصارف دارویی می شناختند. دانش بومی ایرانیان در ارتباط با زعفران بسیار غنی بوده و امروزه کاربردی است که ریشه علمی در متون کهن کشاورزی دارد. این گیاه در فرهنگ و ادبیات فارسی جایگاه ویژه ای پیدا کرده است که نشانه پر ارزش بودن و عاشقی که دور از معشوق به حال ناخوش گرفتار گردیده، می باشد. در متون کهن کشاورزی، گیاهشناسی و کلیه مراحل کاشت، داشت و برداشت این گیاه تشریح و تبیین گردیده است ودر مرحله داشت دور آبیاری برای مناطق مختلف دو بار توصیه شده است . بر اساس این متون مهمترین آفات این گیاه جوندگان موش و خرگوش است. در کتب طب سنتی مصرف دارویی زعفران در قوت دادن احشاء داخلی ، مفرح بودن آن ، موارد مصرف ادویه ای و مصارف عطری گیاه تشریح گردیده است . خطرات مصرف بالای زعفران نیز در این متون در بعضی متون نگارش یافته است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| دانش بومی؛ زعفران؛ طب سنتی؛ متون کهن؛ نسخ خطی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,157 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 860 |
||