احتیاط در حقوق بین الملل: اصل عرفی یا اصل کلی حقوق؟ | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقاله 2، دوره 20، شماره 59، تابستان 1397، صفحه 33-63 اصل مقاله (332.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2017.20009.1473 | ||
| نویسندگان | ||
| عباسعلی کدخدایی1؛ اسماء سالاری* 2 | ||
| 1استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانش آموخته دکتری حقوق بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| سالها طول کشید تا جامعة بشری درک کند که علم توان شناخت کامل تهدیدات زیست محیطی را ندارد و واکنش پسینی به چنین تهدیدهایی، ضررهای جبران ناپذیر به بار خواهد آورد. حصول درک اجمالی به آسیب پذیری محیطزیست و محدودیت های دانش در تعیین ریسک های نامعلوم، زمینه ساز ظهور و بروز اصل احتیاط شد که از حقوق داخلی ریشه گرفت و در حال رشد و بالندگی در عرصة بین الملل است. گستردگی استناد به اصل در قلمروهای مختلف حقوق بین الملل و با عبارت پردازی های متفاوت، مباحثات مفصلی میان اندیشمندان حقوقی را موجب شده است؛ به نحوی که موضعی واحد در خصوص وضعیت حقوقی اصل ندارند و برخی آن را اصلی عرفی دانسته و گروهی اصل کلی حقوق برمی شمارند. در این پژوهش با رویکرد توصیفی- تحلیلی، ابعاد مختلف جایگاه حقوقی اصل، در خلال طرح نظرات متفاوت و بیان وضعیت اصل در قوانین داخلی، اسناد و آراء بین المللی، موردبحث قرار می گیرد و پاسخ مقتضی به سؤال مطرح در عنوان مقاله ارائه می شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل احتیاط؛ حقوق بین الملل؛ اصل عرفی؛ اصل کلی حقوق؛ مراجع قضایی بین المللی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,294 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,086 |
||