تأثیر قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 بر امکان مطالبه خسارات معنوی و عدم نفع در نظام حقوقی ایران | ||
| پژوهش حقوق خصوصی | ||
| مقاله 3، دوره 7، شماره 24، پاییز 1397، صفحه 65-93 اصل مقاله (654.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jplr.2018.13442.1342 | ||
| نویسندگان | ||
| پژمان محمدی1؛ امیر مرادپورشاد* 2؛ حجت مبین3 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 2دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 3استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 از چند جهت بر قلمرو خسارات معنوی و عدم نفع تاثیر گزار بوده است. از یکسو، دامنه مسئولیت مدنی اشخاص در قبال خسارات معنوی وارد به زیاندیده گسترشیافته است، توضیح اینکه بهموجب ماده 14 قانون مذکور، لطمه به هر دو قسم سرمایه معنوی و صدمات روحی، موجب مسئولیت مدنی فاعل زیان میگردد. از سوی دیگر، قلمرو قابلیت جبران خسارات معنوی و عدم نفع و به تعبیری، قلمرو مسئولیت مدنی اشخاص بهشدت کاهشیافته است. بدین توضیح در مواردی که دیه پرداخت و یا تعزیر منصوص شرعی به اجرا گزارده میشود، این دو قسم خسارت، قابلیت جبران ندارند. قانونگذار در خسارات عدم نفع، پا را از این هم فراتر گذاشته و خسارات مذکور را صرفاً در صورتی قابل جبران دانسته که بر این دسته از خسارات، اتلاف صدق کند. نهایتاً قلمرو و طرق جبران خسارت معنوی گسترشیافته و بهموجب تبصره 1 ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری خسارات معنوی هم از طریق مالی و هم از طریق غیرمالی قابل جبران است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلید واژهها: خسارت معنوی؛ اتلاف؛ عدمنفع؛ قلمرو مسئولیت مدنی؛ منافع ممکنالحصول | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 9,285 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 8,692 |
||