اثر رشد اقتصادی بر پایداری محیط زیست در ایران: کاربرد شاخص ردپای بومشناختی | ||
| فصلنامه اقتصاد محیط زیست و منابع طبیعی | ||
| مقاله 3، دوره 2، شماره 3، دی 1397، صفحه 51-70 اصل مقاله (282.29 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/eenr.2017.9067 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد حسن طرازکار1؛ عفت قربانیان* 2؛ محمد بخشوده3 | ||
| 1استادیار بخش اقتصادکشاورزی دانشگاه شیراز | ||
| 2دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز | ||
| 3استاد تمام بخش اقتصاد کشاورزی دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| در این مطالعه با بهکارگیری رد پای بومشناختی بهعنوان شاخص پایداری در قالب منحنی زیست محیطی کوزنتس، اثر رشد اقتصادی بر پایداری محیط زیست در ایران مورد بررسی قرار گرفت. برای دستیابی به این هدف، مدل تخریب محیط زیست برای دوره 2013-1985 طراحی شد. همچنین روابط کوتاه و بلندمدت ردپای بومشناختی و تولید ناخالص داخلی سرانه، مصرف سرانه انرژی، تراکم جمعیت و آزادسازی تجاری با استفاده از رهیافت خود رگرسیون با وقفه گسترده (ARDL) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مطالعه حاکی از آن است که رابطه رشد اقتصادی و رد پای بوم شناختی بهصورت U وارون بوده و اثر بلندمدت رشد اقتصادی بر شاخص رد پای بومشناختی 69/0 است. همچنین 10 درصد افزایش در تراکم جمعیت منجر به افزایش 2/11 و 6/9 درصدی ردپای بومشناختی به ترتیب در کوتاه و بلندمدت میشود. علاوه بر این، آزادسازی تجاری در بلندمدت تاثیر مثبتی بر رد پای بومشناختی دارد، حال آنکه در کوتاهمدت تاثیر این متغیر معنیدار نیست. علاوه بر این، 10 درصد افزایش در مصرف انرژی موجب افزایش 6/4 و 9/3 درصدی شاخص ردپای بوم شناختی در کوتاه و بلندمدت میشود. در پایان بر اساس نتایج مطالعه، سیاستهای موثری از جمله افزایش بهرهوری مصرف انرژی، توسعه انرژیهای پاک، کاهش تراکم جمعیت شهری و بهبود در مدیریت و نظارت محیط زیست پیشنهاد میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پایداری محیط زیست؛ ردپای بومشاختی؛ تولید ناخالص داخلی؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,474 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,639 |
||