تشریح و نقد استدلالهای الهیاتی حامی طبیعتگرایی روششناختی | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 4، دوره 14، شماره 54، تابستان 1397، صفحه 91-120 اصل مقاله (537.6 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2018.9166 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا زرگر* 1؛ ابراهیم آزادگان2؛ لطف الله نبوی3 | ||
| 1دانشجوی دکترای فلسفۀ علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| 2گروه فلسفه علم، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار گروه فلسفه دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| ناسازگاری طبیعتگرایی روششناختی با باورهای دینی همواره دستاویزی برای مخالفت دینداران با این تز روششناختی بوده است. با این حال برخی فلاسفه معتقدند اتفاقاً این باورهای دینی هستند که ما را به سمت طبیعتگرایی روششناختی هدایت میکنند. ایشان از موضعی دینباورانه به دفاع از طبیعتگرایی روششناختی برخاستهاند و با انگیزههای الهیاتی، به نفع طبیعتگرایی روششناختی استدلال کردهاند. در مقالۀ حاضر دو دسته شاخص از این استدلالها را تشریح و نقد میکنیم. دستۀ اول استدلالهای است که بر اشکالات مرتبط با مسئله فعل مستقیم الهی متمرکز شدهاند و کنار گذاشتن طبیعتگرایی روششناختی را منتهی به الهیات خدای رخنهپوش میدانند که به لحاظ دینی موضعی قابل قبول نیست. هدف دستۀ دیگر استدلالها آن است که نشان دهند محدودیتهای روش علمی مانعی برای توصیف هویات فراطبیعی در علم است، زیرا این هویات، متعالیتر از قوانین طبیعی هستند. پس از تشریح استدلالهای الهیاتی مدافع طبیعتگرایی روششناختی، با آشکارکردن نقاط ضعف استدلالها ناکارآمدی آنها نشان داده میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| طبیعتگرایی روششناختی؛ خدای رخنهپوش؛ فعل الهی؛ روش علم؛ الهیات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 810 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 641 |
||