اکوار و ادوار در قرآن | ||
| پژوهشنامه معارف قرآنی | ||
| مقاله 5، دوره 8، شماره 31، زمستان 1396، صفحه 129-154 اصل مقاله (904.15 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjqk.2018.31474.1679 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید کوه پیما* 1؛ محسن پور محمد2 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه کاشان، کاشان، ایران | ||
| 2دانشگاه علوم پزشکی گیلان | ||
| چکیده | ||
| یکی از نظریات مشترک و مطرح در علوم پایه و علوم انسانی، به‌ویژه علوم دینی، دیدگاه خلقتی شبه‌انسان، انسان‌نما یا انسانی دیگر غیر از نسل بشر کنونی است. در نگاه کلی، این نظریه را باید متأثر از افسانه‌های تاریخی دانست. وجود برخی ابنیة تاریخی که امکان ایجاد آن‌ها از سوی نسل بشر امروزی وجود ندارد، تصوری برای اندیشمندان ایجاد کرده تا به انسان‌های فرازمینی یا نسل شبه‌انسانی معتقد شوند که زمانی در زمین می‌زیستند. در پی سلسله‌مطالعاتی در علوم پایه، همچون فیزیک و ریاضی، با طرح مباحث مربوط، احتمال وجود زمینی دیگر غیر از این زمینی بسیار زیاد است. با توجه به تأیید این مطالعات، در کلیسا موضوع خلقت عالمی دیگر به چالشی در حوزة دین به شمار آمد. علوم اسلامی نیز که برخاسته از آموزه‌های قرآن کریم می‌باشند، به این موضوع ورود نمود و با وضع اصطلاح «اکوار و ادوار»، به بحث در باب آن پرداخت. با بهره‌گیری از آیات و بررسی آن‌ها در کنار روایات دربارة امکان خلقتی مشابه، خلقت انسان در عالمی قبل از عالم موجود و یا وجودِ مردمانی از جنس ما، یا شبیه ما که از نسل حضرت آدم(ع) هستیم، به‌دست می‌آید که وجود چنین انسان‌هایی قبل از حضرت آدم(ع) منتفی نیست. این نظریه با آفرینش و فیض مدام خداوند متعال هماهنگی بیشتری دارد. این پژوهش، جستاری است در استخراج زمینه‌هایقرآنی ـ روایی خلق مدام، به‌ویژه از رهگذر توجه به منبع عقل، به روشی توصیفی و تحلیلی سامان یافته‌است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| جهان‌های ممکن؛ جهان‌های طولی و عرضی؛ شبه‌انسان؛ لبس جدید؛ دابّه؛ کور؛ دور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,191 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,276 |
||