نقدی بر مادۀ 14 قانون آیین دادرسی کیفری | ||
| پژوهش حقوق خصوصی | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 26، بهار 1398، صفحه 9-36 اصل مقاله (331.31 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jplr.2018.27216.1741 | ||
| نویسندگان | ||
| ابوالفضل هدایتی محبوب* 1؛ محمدحسن اسدی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد حقوق خصوصی/ دانشگاه بوعلی سینا | ||
| 2استادیار حقوق خصوصی - دانشگاه بوعلی سینا همدان | ||
| چکیده | ||
| خسارتهای وارده ناشی از جرم در حقوق ایران ازجمله در ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری جدید به مادی، معنوی و منافع ممکنالحصول تقسیمشده است. با توجه به تصویب این قانون که تحولی در پارهای از قواعد مسئولیت مدنی میباشد، از موارد قابل انتقاد آن خارج کردن خسارت ناشی از جرائم موجب دیه و تعزیرات منصوص شرعی از شمول اصل جبران کامل خسارات است، بدون آنکه تعریفی جامع از خسارت معنوی و تعزیرات منصوص شرعی ارائه داده باشد. مطالبه خسارت معنوی و منافع ممکنالحصول در جرائم موجب تعزیرات منصوص شرعی و دیه فقط در مواردی که حکم به خسارت مالی نباشد، امکانپذیر است. محدودیت اعمالشده در تبصره 2 ماده 14 ق.د.ک. جدید شامل منفعت ازدسترفته در جرائم علیه اموال نبوده و میتوان آن را مطالبه کرد و مصادیق تعزیرات منصوص شرعی با توجه به روایات، نمیتواند شامل از دست رفتن منافع ممکنالحصول شود و در جرائم موجب قصاص، حد و تعزیر غیرمنصوص، منافع ممکنالحصول و خسارت معنوی قابل مطالبه و مطابق ماده 14 منظور مقنن جبران خسارت معنوی به وجه مادی و غیر آن است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مسئولیت مدنی؛ ضرر و زیان؛ خسارت معنوی؛ منافع ممکنالحصول؛ تعزیرات منصوص شرعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 21,062 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,063 |
||