بررسی الگوهای گذران اوقات فراغت توانخواهان جسمی (نمونه موردی: توانخواهان جسمی شهر کاشان) | ||
| پژوهشنامه مددکاری اجتماعی | ||
| مقاله 5، دوره 4، شماره 11، بهار 1396، صفحه 152-184 اصل مقاله (3.38 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjsw.2017.9655 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن شاطریان1؛ صدیقه کیانی سلمی2؛ مریم کمری3 | ||
| 1دانشیار گروه جغرافیا و اکوتوریسم، دانشگاه کاشان. (نویسنده مسئول). | ||
| 2استادیار گروه جغرافیا و اکوتوریسم، دانشگاه کاشان | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی | ||
| چکیده | ||
| چکیده بررسی چگونگی گذران اوقات فراغت توانخواهان به منظور شناسایی محدودیتها و نقاط ضعف بر پایه نظر آنان امری لازم در برنامهریزی است که نتایج حاصل، برای بهبود خدمات رسانی و سرمایهگذاری مناسب با هدف گذران حداقل بخشی از اوقات فراغت توانخواهان در جامعه مؤثر خواهد بود. هدف از پژوهش، شناسایی نحوهی گذران اوقات فراغت توانخواهان جسمی در شهر کاشان است. تحقیق از نوع کاربردی و ابزار پژوهش، پرسشنامهای با 66 گویه است که پس از مطالعه پیشینه و مبانی نظری تحقیق با رویکرد بهبود توانمندی توانخواهان جسمی در مدیریت اوقات فراغت خویش تدوین و طراحی گردید. روایی ابزار با نظر متخصصان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ به میزان 776/. به تأیید رسیده است. نتایج حاصل از پرسشنامه، با نرمافزارهای AMOS و SPSS تحلیل شده است. یافتهها نشانگر آن است که فعالیتهای داخل خانه با بار عاملی 93/0 نقش بیشتری در گذران اوقات فراغت توانخواهان داشته است. معاشرت با دوستان با بار عاملی 77/. در رتبه دوم قرار گرفته است. فعالیتهای کامپیوتری، رسانههای جمعی و خانواده به ترتیب در رتبههای بعدی قرار داشته است. نتایج بررسی مشکلات توانخواهان برای گذران اوقات فراغت بیانگر آن است که ایمنی کم وسایل ورزشی و عدم وجود وسایل مناسب برای ورزش با بار عاملی 90/0 از موانع اصلی گذران اوقات فراغت است. موانع مهم دیگر به ترتیب عدم تعبیه نیمکت، عدم وجود وسایل مناسب برای بازی، عدم وجود مسیرهای پیادهروی استاندارد، عدم وجودکفپوش مناسب و نبود پارکینگ به ترتیب با وزنهای رگرسیونی 88/0، 82/0، 81/0، 77/0و 57/0 میباشد. به منظور بهبود الگوی گذران اوقات فراغت توانخواهان جسمی ارائه برنامههای توانبخشی مبتنی بر مشارکت جامعه ضرورت خواهد یافت. در این راستا در قالب فعالیتهای ششگانه توانبخشی آموزش در خانواده، آموزش در جامعه، ارجاع به سطوح بالاتر حمایتی و هدایتی توانخواهان جسمی، فراهم آوری و ارائه وسایل کمک توانبخشی، اشتغال و کاریابی توانخواهان و حمایت اجتماعی توانخواهان جسمی میتواند در برنامهریزی اوقات فراغت و توانمندسازی آنان اثر گذار باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی:اوقات فراغت؛ شهر کاشان؛ توانخواهان جسمی؛ مدلسازی معادلات ساختاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,510 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 952 |
||