انگاره‌شناسی قرآن و نقش آن در تبیین جامعیت قرآن | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 3، دوره 8، شماره 28، پاییز 1396، صفحه 65-84 اصل مقاله (585.09 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2019.19606.1269 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدتقی دیاری بیدگلی1؛ سید محمد تقی موسوی کراماتی* 2 | ||
| 1استاد قرآن و حدیث دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری قرآن و حدیث دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| نوشتار حاضر به نقش انگاره‌های زبان‌شناختی قرآن در تکوین رهیافت‌های سه‌گانة فراحداکثری، حداقلی و حداکثری جامعیت قرآن پرداخته‌است. در این پژوهش، روشن می‌شود که چگونه انتخاب هر یک از آرائی که در این عرصه است، ساختاری متفاوت از موضوع جامعیت قرآن می‌آفریند. در ارزیابی‌هایی که میان انگاره‌های مختلف زبان‌شناختی همچون زبان رمزی، عرفی، ترکیبی و فطری انجام پذیرفت، سرانجام این نتیجه به دست آمد که رهیافت حداکثری با وجود اختلاف نظر در ارائة انگاره‌ای واحد از زبان قرآن، نگرشی واقع‌بینانه و پذیرفتنی از زبان قرآن به دست داده‌است. اما آنچه می‌تواند شکل کامل‌تری از این انگاره بیافریند، آن است که بنای جامعیت قرآن جز بر پایة نظریه‌ای که تلفیقی از زبان فطری و زبان ترکیبی باشد، استوار نخواهد آمد. زبان فطری فرازمانی بودن جامعیت قرآن را تأمین می‌نماید و زبان ترکیبی، همگانی بودن آن را محقق می‌سازد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| جامعیت قرآن؛ زبان قرآن؛ زبان نمادین؛ زبان عرفی؛ زبان ترکیبی؛ زبان فطری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 944 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 621 |
||