بررسی تاثیر همزمان سرمایهگذاری مستقیم خارجی و نرخ شهرنشینی بر رشد اقتصادی استانهای ایران (1394-1385) | ||
| پژوهشنامه اقتصادی | ||
| مقاله 8، دوره 18، شماره 71، زمستان 1397، صفحه 225-260 اصل مقاله (529.47 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/joer.2018.9834 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا کازرونی1؛ خاطره علیلو* 2؛ زانا مظفری3 | ||
| 1استاد اقتصاد دانشگاه تبریز | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه تبریز | ||
| 3دانشجوی دکتری علوم اقتصادی، دانشگاه تبریز | ||
| چکیده | ||
| رسیدن به رشد اقتصادی و تولید انبوه با توجه به نیازهای جامعه و استفاده بهینه از امکانات و سرمایه جامعه، هدف اصلی هر برنامه توسعه است. شهرنشینی یکی از مهمترین پدیدههای عصر حاضر است که یکی از عوامل مهم اثرگذار بر رشد اقتصادی است. شهرنشینی ارتباط بین جمعیت، اشتغال، مهاجرت، ساخت کالبدی و محیط انسان ساخت است که توسعه آن در هر زمان و فضای جغرافیایی تحت تاثیر شرایط ملی و بینالمللی است. امروزه تاثیر سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر رشد اقتصادی بهصورت تئوری و تجربی به اثبات رسیده است. مطالعه حاضر به بررسی تاثیر همزمان پدیده شهرنشینی و سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر رشد اقتصادی استانهای ایران طی دوره زمانی 1394-1385 و با استفاده از روش گشتاورهای تعمیمیافته (GMM) پرداخته است. نتایج نشان داد که سرمایهگذاری مستقیم خارجی، اندازه دولت موجودی سرمایه و شاخص سرمایه انسانی، تاثیر مثبت بر رشد اقتصادی استانهای ایران داشتهاند. همچنین اثر نرخ شهرنشینی بر رشد اقتصادی منفی بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رشد اقتصادی؛ سرمایهگذاری مستقیم خارجی؛ شهرنشینی؛ سرمایه؛ GMM | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,272 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,062 |
||