اثربخشی تحلیل رفتار متقابل بر آشفتگی روانشناختی و امید به زندگی مادران دارای کودکان اتیسم شهر اصفهان | ||
| روانشناسی افراد استثنایی | ||
| دوره 11، شماره 41، بهار 1400، صفحه 77-97 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jpe.2021.60255.2311 | ||
| نویسندگان | ||
| عاطفه حیرت* 1؛ شهره شریف زاده2 | ||
| 1استادیار مطالعات زنان دانشکده الهیات و معارف اهلبیت، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| 2کارشناس ارشد مشاوره، دانشکده علوم انسانی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف اثربخشی تحلیل رفتار متقابل بر آشفتگی روانشناختی و امید به زندگی مادران دارای فرزند اختلال طیف اوتیسم انجام شدهاست؛ روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل و آزمایش بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه مادران دارای فرزند اوتیسم ساکن شهر اصفهان در سال 1399 بودند که از بین آنها به شیوه نمونهگیری هدفمند تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند؛ ابتدا پرسشنامه های آشفتگی روانشناختی کسلر (2002) و امیدواری اشنایدر (1991) بر روی هر دو گروه آزمایش و کنترل اجرا شد سپس گروه آزمایش تحت 10جلسه درمان گروهی مبتنی بر تحلیل روابط متقابل به مدت هر جلسه 60 دقیقه قرار گرفتند. مجدداً پس ازمون بر روی دو گروه ازمایش و کنترل اجرا شد. به علت شیوع ویروس کرونا آموزش بصورت مجازی انجامشد. ﺑﻌﺪ از اﻋﻤﺎل ﻣﺘﻐﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﻞ در 10 جلسه 60 دقیقه ای بر گروه آزمایش، ﻫﺮ دو ﮔﺮوه به طور مجدد ﺑﻪوﺳﯿﻠﻪ ﻫﻤﺎن آزﻣﻮنﻫﺎ ﻣﻮرد ارزﯾﺎﺑﯽ ﻗﺮار گرفتند؛ تحلیل یافته ها با استفاده از نرم افزار spss و روش تحلیل کوواریانس صورت گرفت. نتایج نشان داد تحلیل رفتار متقابل بر امید به زندگی مادران دارای فرزند اوتیسم موثر بودهاست (p<0/05)؛ اما بر آشفتگی روانشناختی تاثیری نداشتهاست (P>0/05). با توجه به نتیجه پژوهش حاضر پیشنهاد می شود روش تحلیل روابط متقابل را به عنوان ابزاری حمایتی و موثر جهت افزایش امید به زندگی مادران دارای فرزندان اوتیسم استفاده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژگان کلیدی: تحلیل رفتار متقابل؛ آشفتگی روانشناختی؛ امید به زندگی؛ اوتیسم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,863 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,121 |
||