بررسی تاثیر انرژیهای تجدید پذیر و تجدیدناپذیر بر آلودگی هوا در ایران با توجه به نقش تعدیلی رشد اقتصادی | ||
| پژوهشنامه اقتصاد انرژی ایران | ||
| دوره 9، شماره 35، تابستان 1399، صفحه 11-39 اصل مقاله (1.37 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jiee.2021.59318.1831 | ||
| نویسندگان | ||
| صادق بافنده ایماندوست* 1؛ محمد لشکری2؛ احسان سیاح زاده کاخکی3 | ||
| 1صادق بافنده ایماندوست، دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 3کارشناس ارشد اقتصاد انرژی، دانشگاه پیام نور، تهران ، ایران | ||
| چکیده | ||
| مصرف انرژی در جهان به دلیل تمایل به رشد اقتصادی رو به افزایش است و در نتیجه انتشار گازهای گلخانهای به ویژه دیاکسیدکربن که اثرات مخرب زیست محیطی دارد در اثر مصرف سوختهای فسیلی میتواند روندی فزاینده داشته باشد. مطالعه حاضر در پی یافتن تاثیر مصرف انرژیهای تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر (تولید برق نیروگاهی از منابع تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر) بر آلودگی هوا با توجه به نقش تعدیلی رشد اقتصادی است. بنابراین، با استفاده از دادههای سری زمانی سالهای 1369 تا 1396 در ایران و با مدل گشتاورهای تعمیم یافته و لحاظ برخی متغیرهای کنترلی مانند ضریب کارایی انرژی و میزان شهرنشینی، فرضیههای مورد نظر آزمون شد. یافتهها حاکی از تاثیر مصرف انرژیهای تجدیدپذیر در کاهش انتشار دیاکسیدکربن با ضریب 145/1- در سطح معنیداری 10 درصد و تاثیر مصرف انرژیهای تجدیدناپذیر در افزایش انتشار دیاکسید کربن با ضریب 605/0 در سطح معنیداری 5 درصد است. همچنین نقش رشد اقتصادی بهعنوان متغیر تعدیلگر بر رابطه بین مصرف انرژیهای تجدیدپذیر با انتشار دیاکسید کربن با ضریب 425/0 مثبت و بر رابطه بین مصرف انرژیهای تجدیدناپذیر با انتشار دیاکسیدکربن 024/0- و در سطح 5 درصد معنیدار است. نتایج تحقیق نشان میدهد توسعه سرمایهگذاری و افزایش سهم سبد بخش انرژیهای تجدیدپذیر در کشور به همراه بهبود بهرهوری انرژی و سطح تکنولوژی میتواند در کاهش آلودگی هوا موثر باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انرژی تجدیدپذیر؛ انرژی تجدیدناپذیر؛ آلودگی هوا؛ رشد اقتصادی؛ روش گشتاورهای تعمیم یافته | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,236 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,502 |
||