سیاست انرژی ایالات متحده در سال های 2011 تا 2022 و تاثیر آن بر روابط عربستان و چین | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| مقاله 8، دوره 12، شماره 46 - شماره پیاپی 76، پاییز 1402، صفحه 281-325 اصل مقاله (968.77 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2023.71541.3160 | ||
| نویسندگان | ||
| مختار قاسمی* 1؛ سید سعید میرترابی حسینی2؛ محمدولی مدرس3؛ فریده محمدعلیپور3 | ||
| 1دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار روابط بینالملل، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار روابط بینالملل، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| روابط عربستان و چین طی سال های 2011 تا 2022 رشد و توسعه چشمگیری داشته است. این روابط از نفت شروع و به تجارت، سرمایهگذاری، فناوری و همکاری های نظامی گسترده شده است. توسعه روابط عربستان و چین در نیازمندی های طرفین در بخش انرژی و برنامه های راهبردی توسعه ای مشترک ریشه دارد اما این پژوهش قصد دارد گسترش روابط ریاض- پکن را از منظر یک عامل قدرتمند بیرونی یعنی تحول در سیاست انرژی ایالات متحده بررسی نماید. پرسش اصلی مقاله این است که سیاست انرژی امریکا در سالهای 2011 تا 2022، چگونه بر روابط عربستان و چین تاثیر گذاشته است؟ فرضیه ای که در پاسخ به این پرسش و با روش تجربی و تبینی مورد آزمون قرار گرفته این است که سیاست انرژی امریکا در سالهای 2011 تا 2022، از طریق افزایش تولید نفت و گاز شیل و تقویت رویکرد نئومرکانتیلیستی در حوزه انرژی این کشور، روند نزدیک شدن دو کشور چین و عربستان به یکدیگر با محوریت بخش نفت و تلاش پکن – ریاض برای گسترش همکاری ها به سایر حوزه ها را تقویت کرده است. یافته مقاله حاکی از آن است که همکاری های چین و عربستان با ملاحظه حساسیت های ایالات متحده به این روابط، در آینده نیز گسترش بیشتری پیدا خواهد کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انرژی؛ نئومرکانتیلیسم؛ ایالات متحده؛ چین؛ عربستان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 23,056 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,936 |
||