بررسی و نقد دیدگاه آیتالله معرفت درباره قاعده جری بر اساس روایات | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 7، دوره 15، شماره 48، فروردین 1403، صفحه 185-208 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2023.72340.1904 | ||
| نویسنده | ||
| محمدهادی قهاری کرمانی* | ||
| استادیار گروه معارف اسلامی دانشکده حقوق و الهیات دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| چکیده | ||
| قرآن چشمهای همیشه جاری در بستر زمان است که تشنگان حقیقت و هدایت از زلال آن سیراب گشته و هم چنان در گذر زمان، جاری و جاودانه است. یکی از مهمترین رموز جاودانگی قرآن، تطبیق و سرایتدادن مفاد آیات بر مصادیق جدید در گذر زمان است. از این عمل، تحت عنوان «قاعده جری» یا «قاعده جری و تطبیق» یاد میشود. آیتالله معرفت بر این باور است که قاعده جری، غیر از تأویل آیه میباشد؛ بنابراین بررسی و نقد این دیدگاه بر اساس روایات، اهمیت و ضرورت مییابد. ازاینرو، در این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی درصدد یافتن پاسخ این سؤال هستیم که آیا نظریه آیتالله معرفت مبنی بر نفی تأویلی بودن قاعده جری منطبق با روایات است؟ در این راستا ابتدا دیدگاه ایشان مطرح و سپس با استفاده از روایاتی که در آنها تأویل قرآن به مصادیقی توصیفشده که فراتر از سبب و مورد نزول آیات میباشند و نیز روایاتی که در آنها قاعده جری بهکاربرده شده و تصریحشده که این عمل، تأویل قرآن است، ادعای ایشان، نقد و اثبات شد که جری و تطبیق، یکی از انواع تأویل قرآن است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قاعده جری و تطبیق؛ روایات جری؛ تأویل قرآن؛ آیتالله معرفت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 720 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 403 |
||