برآورد کارآیی تولید و عوامل مؤثر بر آن در استان‌های ایران | ||
| پژوهش‌های اقتصادی ایران | ||
| مقاله 7، دوره 24، شماره 78، بهار 1398، صفحه 195-221 اصل مقاله (390.15 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ijer.2019.10167 | ||
| نویسندگان | ||
| یونس گلی* 1؛ سهراب دل انگیزان2؛ علی فلاحتی2 | ||
| 1دانشجوی دکترای اقتصاد، دانشگاه رازی | ||
| 2دانشیار، گروه اقتصاد، دانشگاه رازی کرمانشاه | ||
| چکیده | ||
| نابرابری کارآیی تولید یکی از عوامل اصلی برای وجود نابرابری رشد اقصادی در بین مناطق مختلف است. مطالعه حاضر با استفاده از داده‌های در سطح استانی برای دوره زمانی 1385 تا 1394 و رهیافت مدل توبیت فضایی و تابع تولید ترانسلوگ به برآورد و بررسی عوامل مؤثر بر کارآیی تولید می‌پردازد. شواهد برای مطالعه حاضر نشان می‌دهد که استان چهارمحال و بختیاری و خراسان رضوی به ترتیب با مقدار کارآیی 63/0 و 09/0 کارآترین و ناکارآترین استان‌ها برای دوره زمانی 1385 تا 1394 بوده‌اند. همچنین نتایج حاصل از برآورد مدل توبیت فضایی نشان می‌دهد که صنعتی شدن با ضریب 0018/0 اثر مثبت و معنادار و نسبت اعتبارات به تولید با ضریب 0013/0 اثر منفی و معناداری بر کارآیی تولید استان‌ها دارد. علاوه بر این، اثرات سرریز فضایی صنعتی شدن و افزایش نسبت اعتبارات، به ترتیب برابر با 0104/0- و 0042/0 است. بنابراین، توسعه بنیادی صنعت و تخصیص منابع مبتنی‌بر آمایش سرزمین یکی مهم‌ترین عوامل برای بهبود کارآیی تولید و افزایش رشد اقتصادی است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اثرات فضایی؛ کارآیی تولید؛ صنعتی شدن؛ توبیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,325 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,175 |
||