نسبت سوژه و اقتدار در گفتمان روشنفکری دینی در آستانه انقلاب(مطالعه موردی علی شریعتی) | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| مقاله 3، دوره 8، شماره 28 - شماره پیاپی 58، بهار 1398، صفحه 65-94 اصل مقاله (741.65 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2019.28673.1856 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد جواد غلامرضا کاشی* 1؛ سوسن ویسی2 | ||
| 1استاد دانشگاهدعلامه طباطبایی | ||
| 2دانشجو | ||
| چکیده | ||
| این مقاله حول مسأله اقتدار و نسبت آن با سوژه آزاد مدرن در ایران امروز اختصاص دارد. فرض مقاله آن است که ساماندهی سیاسی جامعه ایرانی از مقطع ورود به دوران مدرن، جز با وصول به الگویی از نسبت میان اقتدار و سوژگی مقتضی جامعه مدرن امکانپذیر نیست. در دورههای مختلف تلاشهای متعددی برای برساختن این دوگانه صورت پذیرفته است به طوری که میتوان استدلال کرد؛ تنها اندیشههایی در عرصه سیاسی ایران اثرگذار بودهاند که در زمینه برقراری نسبت میان سوژه مدرن ایرانی و الگویی از اقتدار سیاسی نقشی ایفا کردهاند. نویسنده در این مقاله میکوشد تا نشان دهد که میراث فکری برآمده از آراء دکتر علی شریعتی، اگرچه خود نیازمند بازخوانی انتقادی است، هم بیانگر مضمون بحرانهای امروزی ماست و هم طرح اولیهای برای بازاندیشی نسبت به اقتدار سیاسی و سوژگی مدرن در ایران امروز به دست میدهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سوبژکتیویته؛ اقتدار؛ روشنفکری دینی؛ مشروعیت سیاسی؛ علی شریعتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 23,222 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,945 |
||