مدلی برای بهینه سازی زمانبندی نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه برای سیستم‌های چند جزیی با استفاده از الگوریتم ژنتیک | ||
| مطالعات مدیریت صنعتی | ||
| مقاله 5، دوره 17، شماره 55، زمستان 1398، صفحه 137-160 اصل مقاله (980.88 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jims.2019.15312.1543 | ||
| نویسندگان | ||
| آرمان ساجدی نژاد* 1؛ میثم لطفی2 | ||
| 1پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک) | ||
| 2دانشگاه آزاد اسلامی مسجدسلیمان، دانشکده فنی و مهندسی، بخش مهندسی صنایع | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله یک مدل بهینه زمانبندی نگهداری و تعمیرات (نت) پیشگیرانه غیر ادواری برای سیستم‌های چند جزیی (سری - موازی) ، بر مبنای حداکثر قابلیت دسترسی اجزای سیستم (که تعیین بازه بازرسی بهینه را به همراه دارد) ارایه شده است. همچنین در این مقاله علاوه بر تامین سطح قابلیت اطمینان مورد نیاز سیستم و ارضای سایر محدودیت‌های سیستمی (فعالیت‌های نت و منابع در دسترس)، کل هزینه‌های (مستقیم و غیر مستقیم) مرتبط با نت کمینه شده و برخی از فعالیت‌های نت شامل بازرسی و سرویس ساده، تعمیرات پیشگیرانه و تعویض پیشگیرانه برای هر جزء پیشنهاد شده است. از آنجا که مدل پیشنهادی دارای ساختاری پیچیده است، لذا به منظور حل آن از الگوریتم فراابتکاری ژنتیک (G.A) استفاده و نتایج ارایه گردیده است. در پایان، کارایی و استفاده از این مدل، در قالب یک مطالعه موردی، برای یک سیستم 10 جزیی سری - موازی (نزدیک به واقعیت) نشان داده شده است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| نت پیشگیرانه؛ قابلیت دسترسی؛ قابلیت اطمینان؛ هزینه؛ الگوریتم ژنتیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,160 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,893 |
||