بدهی های بلندمدت و بیش سرمایه گذاری در وجه نقد و مخارج سرمایه ای از منظر تئوری نمایندگی | ||
| مطالعات تجربی حسابداری مالی | ||
| مقاله 6، دوره 10، شماره 40، 1391، صفحه 125-150 اصل مقاله (1019.63 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| جواد مرادی1؛ احمد رحمانیان* 2 | ||
| 1دانشگاه شیراز | ||
| 2دانشگاه آزاد واحد مرودشت | ||
| چکیده | ||
| تمایل مدیران به بی شسرمایه گذاری، یکی از هزینه های نمایندگی است که به سبب تضاد منافع میان مدیران و سهامداران ایجاد میشود. این بیش سرمایه گذاری ها در حالیکه منافع شخصی مدیران را حداکثر می سازد، ارزش شرکت را کاهش میدهند. یک راه حل بالقوه برای مشکل بیش- سرمایه گذاری، انتشار بدهی است. پژوهش حاضر به دنبال بررسی تأثیر بدهیهای بلندمدت )استقراض( بر بیش سرمایه گذاری )در وجه نقد و مخارج سرمایه ای( و تأثیر پتانسیل رشد بر بیش سرمایه گذاری )در وجه نقد و مخارج سرمایه ای( می باشد. جامعه آماری این تحقیق شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است که بر اساس شرایط در نظر گرفته شده برای انتخاب نمونه، 09 شرکت طی دوره 9730 تا 9730 ، انتخاب گردیده است. بهمنظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از تکنیک رگرسیون چندمتغیره و آزمون مقایسه میانگین استفاده شده است. یافته ها بیانگر آن است که بین بدهی های بلندمدت و بیش سرمایه گذاری )در وجه نقد و مخارج سرمایه ای( ارتباط منفی و معناداری وجود دارد و میانگین بیشسرمایه گذاری در وجه نقد و مخارج سرمایهای در شرکت هایی با فرصتهای رشد کم، بالاتر می باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیش سرمایه گذاری؛ استقراض؛ هزینه های نمایندگی؛ وجه نقد؛ مخارج سرمایه ای | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,319 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,074 |
||