سازه فقر شهری: تجربه مردمنگارانۀ اتوبیوگرافیکِ فقر در فضاهای شهری تهران (نمونه موردی: محله هرندی) | ||
| برنامه ریزی رفاه و توسعه اجتماعی | ||
| دوره 10، شماره 40، پاییز 1398، صفحه 63-113 اصل مقاله (318.71 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjsd.2019.11187 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد سعید ذکایی1؛ جمال رشیدی2 | ||
| 1استاد جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2دانشجوی دکتری برنامهریزی رفاه اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی (نویسنده مسئول). | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با محوریت محله «هرندی» در شهر تهران، کاووشی در حوزه فقر و مسائل اجتماعی شهری است. بر اساس روش مردمنگاری اتوبیوگرافیک، دادهها از طریق مشاهده، مصاحبه، آرشیو شخصی افراد، مصاحبههای انتشاریافته فعالان مدنی و نیز روش اسنادی (برداشت از رمان)، گردآوری شده و در 2 «روایت» عمده، سازماندهی شدهاند. محله «هرندی» نمونه اکستریمی از پیوند بین مسائل اجتماعی و فقر شهری است و به همین دلیل نیز، به عنوان نمونه انتخاب شده است. یافتهها دال بر نظارت اجتماعی بسیار پایین، عدم احساس مالکیت بر فضا، کمرنگ بودن پیوندهای اجتماعی ساکنان محله با سایر اجتماعات شهر، فراهم بودن زمینه برای قانونگریزی و هنجارشکنی، شکلگرفتن قلمروهای نمادین توسط گروههای آسیبدیده، ضعف سیاستهای حمایتی دولت در قبال اجتماعات ساکن محله، اجتماعستیزی در بین برخی خُردهگروهها و میزان بالای طرد اجتماعی است. بر این اساس، درهمتنیدگی موارد یادشده با کالید و فضاهای شهری آسیبزا در سطح محله، میطلبد سیاستگذاری اجتماعی به گونهای باشد که به متن حساس بوده و شرایط تمام گروهها را در آن لحاظ نماید که این امر از طریق رویکردهای متکی به ملاحظات کمّی و از بالا به پایین میسر نخواهد بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مردمنگاری اتوبیوگرافیک؛ فقر شهری؛ پیوندهای اجتماعی؛ مالکیت بر فضا؛ سیاست اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,244 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,017 |
||