بسترهای فروپاشی گفتمان کهن سلطنت (مطالعه موردی ناکارآمدی دو وقته عدالت و آزادی) | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 9، شماره 32 - شماره پیاپی 62، بهار 1399، صفحه 187-216 اصل مقاله (396.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2019.38053.2178 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد رادمرد* 1؛ جواد حق گو2 | ||
| 1عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه مازندران | ||
| 2استادیار گروه تاریخ، تمدن و انقلاب اسلامی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| گفتمان کهن سلطنت برای بیش از هزار سال بر عرصه سیاسی ایران استیلا داشت. در این گفتمان شاه ظلالله به عنوان دال مرکزی است؛ آزادی جایگاهی ندارد و مفهوم عدالت نیز مبتنی بر شخص شاه است. اما در عصر پیشامشروطه بتدریج ضد گفتمان کهن سلطنت در ایران شکل میگیرد. بر این اساس سوال پژوهش این است: چه زمینههایی باعث فروپاشی گفتمان کهن سلطنت (و به طور خاص دال تهی آزادی و دال شناور عدالت) و صورتبندی آنها در قالب گفتمان مشروطه شد؟ این مقاله در پی آن است تا نشان دهد که بروز بحران و بینظمی عمومی در ایران عصر قاجار از یک طرف و آشنایی ایرانیان با گفتمان مشروطیت در غرب و وقته گفتمانی آن چون عدالت و آزادی، زمینه حاشیه رفتن گفتمان کهن سلطنت و طرد معانی پیشین عدالت و آزادی به حوزه گفتمانگی شد. برای دستیابی به این مهم این مقاله از روششناسی گفتمان لاکلا و موفه بهره میبرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گفتمان کهن سلطنت؛ گفتمان مشروطه؛ آزادی؛ عدالت؛ شاه ظل الله | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 23,068 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,408 |
||