تحول مسئولیت متصدی حمل ترکیبی، از قواعد حمل مرکب 1980 ژنو تا روتردام 2009 | ||
| پژوهش حقوق خصوصی | ||
| دوره 8، شماره 31، تابستان 1399، صفحه 141-170 اصل مقاله (619.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jplr.2019.33560.1938 | ||
| نویسندگان | ||
| غلامنبی فیضی چکاپ* 1؛ محمد حسن مردانی2 | ||
| 1استادیار حقوق خصوصی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2دانشجوی دکترای حقوق خصوصی دانشگاه علامه | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله سیر تدریجی مقررات حاکم بر مبنای مسئولیت متصدی حمل ترکیبی از کنوانسیون حمل مرکب 1980 ژنو تا مقررات اسناد نمونهUNCTAD/ICC 1992 و سپس قواعد روتردام 2009 که مهمترین نوآوری آن پیوند حمل ترکیبی با حمل دریایی است موردبررسی قرارگرفته است. مطابق نص کنوانسیون 1980 ژنو مبنای مسئولیت متصدی فرض تقصیر اعلامشده و همچنین غالب نویسندگان نسبت به مبنای مسئولیت متصدی در اسناد نمونه UNCTAD/ICC 1992 قائل به فرض تقصیر میباشند لکن در عمل مکانیزم بار اثبات چنان است که در هر دو گروه از قواعد مذکور، متصدی حمل عملاً با فرض مسئولیت روبرو میگردد. قواعد روتردام، ساختاری متفاوت در اختصاص بار اثبات دعوی به هر یک از طرفین و مبنای مسئولیت بنا نهاده است، درحالیکه دیگر قواعد پیشین حاکم بر حمل مرکب اجمالاً از یک مبنای مسئولیت تبعیت مینمایند، در قواعد روتردام، مبنای مسئولیت متصدی حمل، ترکیبی از فرض مسئولیت، فرض تقصیر و قواعد عام مسئولیت مدنی است که بهصورت متزلزل در هر مرحله تغییر مینماید، لذا متصدی در برخی موارد باید عدم تقصیر و در برخی موارد عدم مسئولیت خود را اثبات نموده، در برخی فروض نیز بار اثبات بر عهده مدعی است و نه متصدی. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کنوانسیون روتردام؛ حمل مرکب بینالمللی؛ مبنای مسئولیت متصدی حمل ترکیبی؛ فرض تقصیر؛ فرض مسئولیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,412 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 914 |
||