در امتداد رنج دیرین؛ معنای زمینلرزه سرپل ذهاب در متن تجربه زیسته راویان آن | ||
| پژوهشنامه مددکاری اجتماعی | ||
| دوره 5، شماره 17، پاییز 1397، صفحه 29-55 اصل مقاله (337.64 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjsw.2018.11865 | ||
| نویسندگان | ||
| اسماعیل عالی زاد1؛ نیلوفر باغبان مشیری2 | ||
| 1استادیار گروه جامعهشناسی دانشگاه علامه طباطبائی. | ||
| 2** دانشجوی دکتری جامعهشناسی فرهنگی دانشگاه تربیت مدرس (نویسنده مسئول). | ||
| چکیده | ||
| زمینلرزه، تنها در کتب علمی است که به شیوهای عینی فهمیده میشود، درحالیکه در جامعه انسانی در زمینهای اجتماعی معنا مییابد و در ادامه تجربیات تاریخی درک میشود. زمینلرزه سرپل ذهاب در زیست روزمره ساکنانش انقطاع نفسگیری ایجاد میکند و بااینحال در ادامه جریانی قرار میگیرد که قدمتی به طول تاریخ دارد. با حضور در محل و انجام مصاحبههای عمیق با روایان فاجعه مشخص شد که تاریخ اجتماعی منطقه (همزیستی مذاهب گوناگون، تجربه جنگ، اسارت، بمباران شیمیایی، کشتارهای داخلی، نسلکشی، فقر، کولبری، اعدام و سوابق مبارزات سیاسی) در فهم فاجعه طبیعی نقشآفرینی میکند. تجربه زمینلرزه در هویت فردی و جمعی بازماندگان ادغام میشود و با دیگر المانهای حافظه جمعی آنان رابطه برقرار میکند. نظام معرفتی، تجربه زمینلرزه را در خود سامان میدهد و با تحلیل رنجهای جمعی، کنشگری در برابر آن را رقم میزند. نتیجه بررسی نشان میدهد که هراس مشترک مرزنشینان ترس از خیانت، فراموششدن و نادیده گرفتهشدن است. عامل فاجعه، انسانی فهمیده میشود و احساس تعلق به مکان کاهش مییابد. به همین جهت پرورش بستری برای خلق روایات و هویتهای جمعی، شنیده شدن آنها، شناخته شدن آنان توسط یکدیگر و برقراری رابطه معنادار میان آنها به نظر امری حیاتی میرسد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زمینلرزه سرپل ذهاب؛ برساخت اجتماعی؛ هویت مکانی؛ ترومای جمعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 867 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 784 |
||