کرونا به مثابه رخداد در روابط بین الملل: نقص در کارویژۀ دولت-ملت در مواجهه با رخدادهای نوظهور | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 9، شماره 33 - شماره پیاپی 63، تابستان 1399، صفحه 39-62 اصل مقاله (386.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2020.52410.2539 | ||
| نویسندگان | ||
| سید مسعود موسوی شفائی1؛ سهیل گودرزی2؛ سمیه خداخواه آذر* 3 | ||
| 1دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانش آموخته دکتری روابط بین الملل دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 3دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| در ماههای اخیر شیوع جهانی ویروس کرونا ما را با امری نابهنگام و غیر منتظره مواجه کرد. رخدادی در قالب یک ویروس رقم خورد که در ردای تجربه زیسته انسان امروز دور از انتظار بود. بهواسطه یک ویروس، ناکارآمدیها و نارساییهای سازوکارهای حاکم بر جوامع انسانی بار دیگر مجال بروز یافتند. آنچه در مختصات تاریخِ اکنونِ روابط بینالملل ناممکن به نظر میآمد، نابهنگام و ناخوانده در قامت رخدادی از راه رسید و ممکن گشت. در شرایط فوق، دولت- ملتها در مواجهه با رخدادهای نوظهور نظیر کرونا گرفتار نوعی واماندگی، درماندگی و عدم آمادگی شدهاند. از اینرو و با توجه به این بستر موضوعی، این پرسشها مطرح میشوند که ریشۀ درماندگی دولت- ملتها در قبال چالشهای نوظهور چیست؟ پیامد مواجهه دولت- ملتها با رخدادهای نابهنگام چون کرونا، به شیوۀ سنتی مبتنی بر حفظ بقا و امنیت دولت چه خواهد بود؟ در این راستا این استدلال مطرح میشود که ماهیت و نوع چالشهای نوظهور نظیر کرونا بهگونهای است که از یک سو، دولت- ملت و نظم بینالمللی مبتنی بر آن در مواجهه با این نوع از رخدادها گویا دچار نقص مادرزادی است؛ از سوی دیگر، فرایند یادگیری و سازگاری دولت- ملت سالهاست که متوقف شده است. در این نوشتار برای تحلیل اطلاعات بر روش تبیینی تاکید میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کرونا؛ پساکرونا؛ رخداد؛ دولت- ملت؛ نظم وستفالیایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 23,144 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,081 |
||