محدودیتهای دیوان بین المللی کیفری در اعمال صلاحیت نسبت به مرتکبین جنایت تجاوز | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقاله 3، دوره 22، شماره 69، زمستان 1399، صفحه 67-90 اصل مقاله (491.21 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2020.46904.2249 | ||
| نویسنده | ||
| صادق سلیمی* | ||
| گروه حقوق بین الملل، دانشکده حقوق دانشگاه آزاد تهران مرکزی، ایران | ||
| چکیده | ||
| پس از هفتاد سال از زمان آخرین و تنها مورد تعقیب جنایت تجاوز در یک دادگاه بینالمللی کیفری، صلاحیت دیوان بینالمللی کیفری در جولای سال 2018 نسبت به جنایت تجاوز فعال شد. تبیین راهکار فعالسازی صلاحیت دیوان و به ثمر نشستن آن از زمان تدوین اساسنامه، راه پرپیچ و خمی را پیمود و دو دهه به طول انجامید. در اولین کنفرانس بازنگری سال 2010، دول متعاهد اساسنامه رم در خصوص تعریف جنایت تجاوز و عمده مسائل صلاحیتی دیوان به توافق رسیدند. علیرغم اصرار و فشار برخی اعضای دائمی شورای امنیت، اعمال صلاحیت نسبت به تجاوز توسط دیوان، منوط به تصویب و تایید قبلی شورای امنیت نشد. با این حال مطابق اصلاحیههای دو کنفرانس بازنگری، عضویت دولت بزهدیده که به سرزمین آن تجاوز شده برای اعمال صلاحیت دیوان کافی نیست؛ بلکه الزاماً باید دولت متجاوز نیز اساسنامه دیوان و اصلاحیههای آن را تصویب کرده باشد. همچنین فقط دول عضوی که اصلاحیه را تصویب نموده باشند، مشمول صلاحیت دیوان قرار میگیرند. این ساز و کار، به نظر نقض غرض از تعقیب تجاوز در دیوان بوده و چالشی برای دیوان و کسانی است که امیدوار به مسئولیت و تعقیب رهبران مرتکب توسل به زور در دیوان بودند. هدف این مقاله مطالعه تبعات اصلاحیه کنفرانس 2017 است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جنایت تجاوز؛ دیوان بین المللی کیفری؛ فعالسازی صلاحیت دیوان؛ اصلاحیه تعریف تجاوز؛ کنفرانسهای بازنگری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 61,675 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,565 |
||