طراحی الگوی همگرایی و کارکرد رسانههای اجتماعی در برنامهسازی تلویزیونی | ||
| مطالعات رسانههای نوین | ||
| مقاله 10، دوره 6، شماره 22، تابستان 1399، صفحه 269-295 اصل مقاله (1.25 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/nms.2021.40700.707 | ||
| نویسندگان | ||
| رامین شمسایی نیا1؛ ابوذر خوش بیان* 2 | ||
| 1استادیار دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایران. | ||
| 2کارشناسی ارشد مدیریت رسانه دانشگاه صدا و سیما ، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| تغییرات فناورانه عاملی اساسی در حیات رسانهها و نحوه عملکرد آنها به شمار میرود. این مسئله که رسانهها همواره در بستر یک تکنولوژی نوین، ایجادشدهاند انکارناپذیر است و ظهور رسانههای جدید همیشه بر رسانههای پیشین تأثیرگذار بوده است. دراینبین، تأثیر و تعامل میان تلویزیون و رسانههای اجتماعی مبتنی بر بستر اینترنت بسیار موردتوجه قرارگرفته است. مسئلهای که میتوان آن را ذیل نظریه همگرایی رسانه مطرح دانست. پژوهش حاضر در چارچوب همگرایی تلویزیون و فضای مجازی به دنبال شناخت و طراحی الگوی کارکردهای رسانههای اجتماعی در برنامهسازی تلویزیونی است. این پژوهش به روش ترکیبی نظریه داده بنیاد کلاسیک و مطالعه موردی و بر اساس نمونهگیری هدفمند از میان برنامههای تلویزیونی شاخص صورت پذیرفته است. پژوهشگران پس از کدگذاری و تجزیهوتحلیل یافتهها به احصاء 23 کارکرد پرداختند که درنهایت این کارکردها را ذیل طراحی یک مدل مفهومی ارائه کردهاند. این مدل کارکردهای مذکور را در چهار مرحله برنامهسازی شامل پیشتولید، تولید، پخش و پساپخش تبیین میکند. برنامهسازان تلویزیون میتوانند با بهره بردن از یافتههای این پژوهش، برنامهسازی خود را ارتقاء داده و از فرآیند همگرایی رسانهها در تولیدات تلویزیونی خود بهره برند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تلویزیون؛ رسانههای اجتماعی؛ برنامهسازی تلویزیونی؛ همگرایی رسانهای؛ تهیه کنندگی تلویزیون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,568 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 603 |
||