تحلیل تفسیرکریپکی از «عدمتعین معنا» در فلسفۀ دوم ویتگنشتاین با تکیه بر گرامرِ مفهوم «شکاکیت» | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 1، دوره 16، شماره 61، بهار 1399، صفحه 7-39 اصل مقاله (572.38 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2021.45040.1749 | ||
| نویسندگان | ||
| مژگان خلیلی* 1؛ علی اکبر احمدی افرمجانی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار فلسفه دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| تفسیر کریپکی از پژوهشهای ویتگنشتاین، در دو بخشِ: «پاردوکسشکاکانه» و «راهحل زبانخصوصی» میگوید؛ محور پژوهشها را، یک «تناقضِ شکاکانۀ معناشناختی» گرهخورده با «پیروی از قواعد» میسازد و باید سایر مسائل مهماش را هم در همین راستا تفسیر کرد. مسئلۀ این پژوهش، تحلیل ناواقعگرایانه بودنِ تفسیرِ کریپکی از «معنا» از رهگذر تفسیر گرامر واژۀ «شکاکیت» است. کریپکی نشان میدهد «معنا» ناشی از نسبتی خاص است بین «زبان» و «واقعیت»،که طبق شرایط خاصی درون «صورت زندگی» هستند و نتیجه این که «معنا» در جریان زندگیِ عملی ما، ابعاد متنوع دارد و میتواند فقط در یکی از کاربردهایش به معنای متعین بهکار رود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تفسیر کریپکی از ویتگنشتاین؛ پیروی از قاعده؛ عدم تعین معنا و زبان خصوصی؛ صورت زندگی؛ گرامر شکگرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 642 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 590 |
||