تبیین مدل سرزندگی تحصیلی بر اساس خودناتوانسازی با میانجیگری عشق به یادگیری، عزّتنفس و مهارتهای خودتنظیمی | ||
| فصلنامه روان شناسی تربیتی | ||
| دوره 16، شماره 57، پاییز 1399، صفحه 71-95 اصل مقاله (1.56 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jep.2021.40800.2633 | ||
| نویسندگان | ||
| عزت اله قدم پور1؛ فضل اله حسنوند2؛ مریم عبدالهی مقدم* 3؛ امین شاکرمی4 | ||
| 1دانشیار، روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد، روانشناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| 3دکتری، روانشناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 4کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل سرزندگی تحصیلی بر اساس خودناتوانسازی با میانجیگری عشق به یادگیری، عزّتنفس و مهارتهای خودتنظیمی انجام شده است. جامعهی آماری شامل کلیهی دانشآموزان دختر و پسر دبیرستانهای شهر پلدختر( حدوداً 3990) بوده است که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، 350 نفر (175 دختر و 175 پسر) به روش تصادفی مرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامههای خودناتوانسازی، سرزندگی تحصیلی، عزّتنفس، عشق به یادگیری و خودتنظیمی را تکمیل کردند. یافتهها نشان داد که مدل مفهومی پژوهش با برازش مناسبی مورد تأیید قرار گرفت. بر این اساس، بین خودناتوانسازی و سرزندگی تحصیلی رابطه منفی معناداری وجود دارد. علاوه بر این، دو متغیر عشق به یادگیری و عزّتنفس در رابطه میان متغیرهای خودناتوانسازی و سرزندگی تحصیلی به طور معناداری نقش میانجیگر دارند. با این وجود، متغیر مهارتهای خودتنظیمی به عنوان یک عامل میانجیگر در رابطه میان متغیرهای متغیرهای خودناتوانسازی و سرزندگی تحصیلی شناخته نشد. بر اساس این یافتهها میتوان نتیجه گرفت که در وهله نخست، خودناتوانسازی عاملی است که میتواند اثرات زیانباری بر سرزندگی دانشآموزان در محیط مدرسه داشته باشد. به همین سبب، باید با بهرهگیری از اثرات مثبت عواملی مانند افزایش عشق به یادگیری و عزّتنفس، آثار منفی این رابطه را به طور چشمگیری کاهش داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سرزندگی تحصیلی؛ خودناتوانسازی؛ عشق به یادگیری؛ عزّتنفس؛ مهارتهای خودتنظیمی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,154 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,340 |
||