قدرت برتر هیئتمدیره یا مدیرعامل؟ | ||
| مطالعات مدیریت بهبود و تحول | ||
| مقاله 5، دوره 30، شماره 100، تابستان 1400، صفحه 65-105 اصل مقاله (701.58 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jmsd.2021.55116.3752 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدصادق هاشمی* 1؛ امین معینیان2؛ مهدی ابراهیمی3 | ||
| 1مدرس و پژوهشگر وابسته، دانشگاه کسبوکار HEC، مونترال، کانادا | ||
| 2کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی ، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| قدرت نسبی مدیرعامل و هیئتمدیره، موضوعی بحثبرانگیز در تئوری و اجرا است. سوال این پژوهش این است که غلبه هر طرف چگونگی تاثیری در فرایند مشارکت هیئتمدیره در استراتژی دارد؟ هدف این پژوهش دستیابی به درکی اقتضایی از روابط قدرت مدیرعامل-هیئتمدیره با بهرهگیری از رویکردی چندنظری و رفتاری است. بر مبنای استراتژی مطالعه چندموردی، 49 مصاحبه نیمهساختیافته در شش بانک بر اساس روش نمونهگیری نظری انجام گرفت. تحلیلهای درونموردی و بینموردی بر پایه کدگذاری نظاممند، منجر به ارائه 15 گزاره پیشنهادی و توسعه مدلی مفهومی شد. اگرچه در وهله اول مشاهده شد که حداقل در محیط ایران، برخلاف تجویز نظریه نمایندگی، آثار مخرب قدرت برتر هیئتمدیره نسبت به غلبه مدیرعامل بیشتر است، اما یافته مهمتر این تحقیق پیچیدگی و ضرورت تحلیل چندلایه برای فهم رجحان هر ساختار قدرت در شرایط گوناگون است. در سه سطح تحلیل گروهی، فردی و سازمانی، عواملی نظیر «همفکری»، «همدلی»، «احساس تعلق»، «گرایش به رفتارهای سیاسی»، «ثبات مدیریتی»، «پیوستگی اجرای استراتژیک» کشف و روابط آنها با مولفه کلیدی «تغییر استراتژیک»، به عنوان دستاورد مشارکت استراتژیک تبیین شد. همچنین با شناسایی نقش تعدیلگر «اعتماد» و «شخصیت» در روابط مولفههای گفتهشده، درک کاملتری از پویاییهای قدرت در سطح مدیریت ارشد سازمانها بدست آمد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حاکمیت شرکتی؛ مشارکت استراتژیک؛ روابط قدرت هیئت مدیره و مدیرعامل؛ رهیافت چندنظری؛ رویکرد رفتاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,556 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,180 |
||