تبیین مدل ساختاری شادکامی معلمان بر اساس خردمندی و بخشش | ||
| فصلنامه روان شناسی تربیتی | ||
| دوره 17، شماره 59، بهار 1400، صفحه 93-119 اصل مقاله (653.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jep.2021.43195.2701 | ||
| نویسندگان | ||
| مسلم دانش پایه* 1؛ عزت اله قدم پور2؛ فضل الله حسنوند3؛ سجاد میریانی4 | ||
| 1دانشجوی دوره دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، روانشناسی تربیتی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری، روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی،تهران، ایران | ||
| 4کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل ساختاریِ شادکامی معلمان بر اساس میزان خردمندی و بخشش انجام گرفته است. روش: این پژوهش از نظر هدف، از نوع کاربردی و از حیث ماهیت، توصیفی - همبستگی بر اساس مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمام معلمین شاغل در مقطع ابتدایی، متوسطه اول و دومِ آموزش و پرورش شهر پلدختر بود که برابر با 950 نفر بودند. بر اساس جدول کرجسی و مورگان، 274 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. انتخاب آزمودنیها به روش تصادفی طبقهای انجام گرفت. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامه شادکامی آکسفورد (1989)، بخشش هارتلند (2005) و پرسشنامه خرد سهبعدی آردلت بود. پس از اجرا و تکمیل پرسشنامهها، پاسخها در نرمافزار SPSS23 وارد شد و پس از آن، در نرم افزار LISREL 8.8 مدلسازی انجام گرفت. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که میزان شادمانی، خرد و بخشش در معلمان موردمطالعه در سطحی پایینتر یا همسان با میانگین جامعه بود. همچنین، هم خرد و هم بخشش توانستند به طور معناداری شادکامی معلمان را پیشبینی نمایند، ولی میزان پیشبینیکنندگی و تأثیر متغیر خرد بسیار بیشتر از بخشش بود. نتایج: بر اساس این یافته می توان این گونه استنتاج کرد که خرد یک ویژگی مهم و کاربردی برای افزایش شادکامی افرادی است که به نوعی به سبب قرار گرفتن در تنگناهای محیطی با مشکلات ناراحت کننده دست و پنجه نرم می کنند. همچنین، پرورش روحیه بخشندگی می تواند زمینه ساز آرامش و شادکامی بیشتر در درون فرد باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "شادکامی"؛ " خرد"؛ "بخشش" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,891 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,209 |
||