شناسایی و سنجش تغییرات فضایی عوامل مؤثر در شکلگیری پهنههای فقر (مورد مطالعه: گرگان) | ||
| فصلنامه برنامه ریزی توسعه شهری و منطقه ای | ||
| مقاله 2، دوره 6، شماره 18، پاییز 1400، صفحه 39-69 اصل مقاله (1.4 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/urdp.2021.62006.1359 | ||
| نویسندگان | ||
| عامر نیک پور* 1؛ محمد سلیمانی2؛ مونا غلامی3؛ بهناز محمدیاری4 | ||
| 1دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| 3کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران | ||
| 4کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| چکیده | ||
| فقر یکی از مهمترین چالشهای شهرنشینی است. این پژوهش با هدف تحلیل پراکنش فضایی شاخصهای فقر در شهر گرگان به نگارش درآمدهاست. دادههای خام از بلوکهای آماری سالهای 1390 و 1395 استخراجشده است. برای بی مقیاس سازی شاخصها از روش فازی، برای سنجش فقر از روش تحلیل عاملی و برای تحلیل فضایی از روش خودهمبستگی فضایی موران استفاده شد. طبق نتایج وضعیت برخی از شاخصها ازجمله بار تکفل، بیکاری کل، مساکن استیجاری، میزان سالخوردگی و نسبت طلاق در مقایسه با سال 1390 بدتر شده است. در پهنهبندی سال 1390 حدود 32/52 درصد جمعیت و 26/12 درصد مساحت در پهنه فقر قرار داشتند، درحالیکه این مقدار در سال 1395 به 75/44 درصد جمعیت و 48/22 درصد مساحت افزایش یافت. با مقایسه درصد تغییر هر یک از متغیرهای چهارگانه مشخص شد، بیشترین تغییر مربوط به متغیر خانوار و جمعیت واقع در پهنه خیلی فقیر است که به ترتیب 201 و 183 درصد رشد داشت، و سپس مربوط به خانوار و جمعیت واقع در پهنه فقیر است که به ترتیب 163 و 135 درصد رشد داشت. طبق نتایج مدل موران، فقر شهری در هر دو سال 1390 و 1395 در شهر گرگان از همبستگی فضایی برخوردار است و از الگوی توزیع خوشهای پیروی میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الگوی فضایی؛ پهنۀ فقر؛ درصد تغییر؛ گرگان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 981 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 714 |
||