نقش سرمایه اجتماعی بر رضایت‌مندی از عملکرد دولت در سیاست‌گذاری مهار کرونا در شهر تهران در سال 1399

الف) فارسی

احتشامی، علی؛ بیات، بهرام و شعبانی، ناصر، (1398)، «مدیریت بحران‌های اجتماعی ناشی از نقاط بحرانی در کلان‌شهرها»، پژوهش‌های دانش انتظامی، سال 21، شماره 3.

احمدی مهربانی، محمدرضا، (1383)، «مدیریت بر مبنای اعتماد»، توسعه مدیریت، شماره 46.ازکیا، مصطفی؛ غفاری، غلامرضا، (1380)، «بررسی رابطه بین انسجام اجتماعی و مشارکت اجتماعی سازمان‌یافته روستاییان در نواحی روستایی شهرستان کاشان»، اقتصاد کشاورزی توسعه، سال 9. شماره 36.

آقاحسینی، علیرضا؛ محمدی‌فر، نجات و نجفی، داوود، (1392)، «بررسی رابطه بین سرمایه اجتماعی و مشروعیت نظام سیاسی (مطالعه موردی: دانشگاه اصفهان)»، توسعه اجتماعی، دوره 7، شماره 3.

پاتنام، رابرت، (1380)، دموکراسی و سنت‌های مدنی، ترجمه محمدتقی دلفروز، تهران: روزنامه سلام.

پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، (1399)، دیدگاه شهروندان در خصوص کرونا (مطالعه کشوری).

توسلی، غلام‌عباس؛ موسوی، مرضیه، (1384)، «مفهوم سرمایه در نظریات کلاسیک و جدید با تأکید بر نظریه‌های سرمایه اجتماعی»، مطالعات جامعه‌شناختی، شماره 26.

تیموری قادیکلائی، سعید، (1392)، بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی (مطالعه موردی: کارکنان ثبت احوال مازندران)، پایـان‌نامه کارشناسی ‌ارشد، دانشگاه علامه طباطبائی.

دامغانیان، حسین و کشاورز، محمد، (1399)، «واکاوی تأثیر بیماری کووید-19 بر اعتماد سیاسی با توجه به نقش میانجی سرمایه اجتماعی و نقش تعدیل‌گر رسانه‌های اجتماعی»، دولت‌پژوهی، دوره 6، شماره 22.

دفتر مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران، (1399). نتایج موج سوم نظرسنجی از مردم تهران درباره کرونا.

رثستاین، بو، (1393)، دام‌های اجتماعی و مسأله اعتماد، ترجمه لادن رهبری و همکاران، تهران: نشر آگه.

رحمت‌الهی، حسین، (1382)، «مشروعیت حکومت از دیدگاه اسلام و ماکس وبر»، حقوق خصوصی، دوره 1. شماره 5.

رشادت‌جو، حمیده؛ رضایی، علی‌اکبر و میر حق‌جو، میرنوید، (1395)،« نقش سرمایه اجتماعی در مدیریت بحران‌های اجتماعی کلان شهرهای ایران مطالعه موردی شهررشت »، مطالعات مدیریت شهری، دوره 3، شماره 6.

زتومکا، پیوتر، (1384)، اعتماد یک نظریه جامعه‌شناختی، ترجمه فاطمه گلابی، تبریز: نشر ستوده.

زینالی، امیرحمزه، (1384)، «جایگاه سازمان‌های دولتی مسئول بحران‌ها و تهدید‌های اجتماعی در ایران»، رفاه اجتماعی، سال 4، شماره 16.

سلطانی حبیب، مسعود و ذاکرزاده، کیانوش،. (1395)، «سرمایه اجتماعی و تأثیر آن در مدیریت بحران در شهرها (نمونه موردی: شهر همدان)»، فصلنامه دانش انتظامی همدان، دوره 3، شماره 1.

غیاثوند، احمد، (1399)، «سازوکار اعتماد مردم به عملکرد دولت در شرایط شیوع کرونا»، دولت پژوهی، دوره 6، شماره 22.

فوکویاما، فرانسیس، (1379)، پایان نظم، ترجمه غلام‌عباس توسلی، تهران: انتشارات جامعه ایرانیان.

قربانی شیخ‌نشین، ارسلان؛ کرمی، کامران و عباس‌زاده، هادی، (1390)، «قابلیت‌های سرمایه اجتماعی در شکل‌دهی به قدرت نرم». رهیافت‌های سیاسی و بین‌المللی، شماره 27.

گیدنز، آنتونی، (1380)، جهان رها شده، ترجمه علی‌اصغر سعیدی و یوسف حاج عبدالوهاب، تهران: نشر علم و ادب.

مرکز آمار ایران، (1398)، حساب‌های منطقه‌ای 1398-1397.

ب) انگلیسی

Bartscher, A. K. Seitz, S. Slotwinski, M. Siegloch, S. & Wehrhöfer, N, (2020), Social Capital and the Spread of Covid-19: Insights from European Countries.Harphmam, T et al (2003), Mental Health and‌ Social‌ Capital in Cali, Colombia, Social Science and Medicine, 53: 1-11.

Bartscher, A. K., Seitz, S., Siegloch, S., Slotwinski, M., & Wehrhöfer, N. (2021). “Social capital and the spread of Covid-19: Insights from European countries”. Journal of health economics, 80, 102531.

Batt, P J.(2008), “Building social capital in network”, Industrial Marketing Management 37: 487-491.

Erden, A., & Erden, H. (2009). “Predicting organizational trust level of school managers and teachers at elementary schools”. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 1(1), 2180-2190. Helliwell, J. F. Huang, H. & Wang, S, (2014), “Social Capital and Well-being in Times of Crisis”, Journal of Happiness Studies, 15(1).

Islam, M. S. Sarkar, T. Khan, S. H. Kamal, A. H. M. Hasan, S. M. Kabir, A. ... & Seale, H, (2020), “COVID-19– Related Infodemic and its Impact on Public Health: A Global Social Media Analysis”, The American Journal of Tropical Medicine and Hygiene, 103(4).

Johnston, L. D; Bachman. J.G; P.O Malley, (1993), Monitoring The Future: Questionnaire Responses from The Nation’s High School Seniors 1991. Ann Arbor. MI: Institute for social research.

Kawachi, I, (2001‌), “Social‌ Capital for Health and Humand Development”, Development, 44 (1), 31-55.

Kennedy, B. P. Kawachi, I. & Brainerd, E, (1998), The Role of Social Capital in the Russian Mortality Crisis, World Development, 26(11).

Legatum Institute, (2018), The Legatum Prosperity Index 2018- Creating the Pathways from Poverty to Prosperity, URL: http://www.prosperity.com.

Legatum Institute, (2019), The Legatum Prosperity Index 2019- Creating the Pathways from Poverty to Prosperity, URL: http://www.prosperity.com.

Legatum Institute, (2020), The Legatum Prosperity Index 2020- Creating the Pathways from Poverty to Prosperity, URL: http://www.prosperity.com.

Pitas, N. & Ehmer, C, (2020), “Social Capital in the Response to COVID-19”, American Journal of Health Promotion, 34(8).

Rubal, M & Voces, C (2007), Confidence in Institutions and Social Trust”, Paper prepared for the ECPR Joint Session, Helsinki, Finland Escola Galega de Administración Pública Rúa de Madrid, 2-4

Wong, A. S. & Kohler, J. C, (2020), “Social Capital and Public Health: Responding to the COVID-19 Pandemic”, Globalization and Health, 16(1).

Wu, C, (2020), “Social Capital and COVID-19: A Multidimensional and Multilevel Approach”, Chinese Sociological Review, 53(1), 1-28.

Aghahosseini, A., Mohammadifar, N., & Najafi, D. (2013). Barresi-ye rābete-ye beyn-e sarmāye‌-ye ejtemāi va mašruiyyat-e nezām-e siyāsi: Motālee‌-ye mowredi dānešgāh-e Esfahān [A study on the relationship between social capital and political system legitimacy: The case of University of Isfahan]. Journal of Social Development, 7(3), 155–181.

Ahmadi-Mehrabani, M. R. (2003). Modiriyat bar mabnā-ye e’temād [Trust-based management]. Management Development, 4 (10), 37–40.

Damghanian, H., & Keshavarz, M. (2020). Vākāvi-ye ta’sir-e bimāri-ye Kovid-19 bar e’temād-e siyāsi bā tavajjoh be naqš-e miyānji-ye sarmā-yeye ejtemāi va naqš-e ta’dilgar-e resāne‌hā-ye ejtemāi [Analysis of the effect of COVID–19 disease on political confidence with respect to the mediation role of social capital and the moderating effect of social media]. State Studies, 6, 177–213. https://doi.org/10.22054/TSSQ.2021.53111.915

Ehteshami, A., Bayat, B., & Shabani, N. (2019). Modiriyat-e bohrān‌hā-ye ejtemāi-ye nāši az noqāt-e bohrāni dar kalānšahrhā [Management of social crisis caused by crisis areas in the metropolis]. Journal of Research Police Science, 21(3), 79–106.

Fukuyama, P. (2005). Pāyān-e nazm: Sarmāye‌-ye ejtemāi va hefz-e ān [The end of order] (G. A. Tavassoli, Trans.). Hekayat Ghalam-e Novin/Jameye Iranian. (Original work published in 1997)

Ghiasvand, A. (2020). Sāzokār-e e’temād-e mardom be amalkard-e dowlat dar šarāyet-e šoyu-e korona [The mechanism of people's trust in government performance in the coronavirus crisis]. State Studies, 6, 1–34. https://doi.org/10.22054/TSSQ.2020.11851

Ghorbani-Sheikhneshin, A., Karami, K., & Abbaszadeh, H. (2011). Qābeliyat‌hā-ye sarmāye‌-ye ejtemāi dar šekldehi be qodrat-e narm [Potential of social capital in the formation of soft power]. Journal of Political and International Approaches, 3(1), 9–28.

Giddens, A. (2001). Jahān-e rahā šode: Goftārhā-yi dar bāre-ye yekpārcegi-ye jahāni [Runaway world: How globalization is reshaping our lives] (A. A. Saeidi & Y. Haji-Abdolvahhab, Trans.). Elm va Adab. (Original work published in 2000)

Putnam, R. D. (2001). Demokrāsi va sonnat‌hā-ye madani: Tajrobe‌-ye Itāliyā va dars‌-hāyi barā-ye kešvarhā-ye dar hāl-e gozār [Making democracy work: Civic traditions in modern Italy] (M. T. Delforouz, Trans.). Salam Newspaper. (Original work published in 1993)

Rahmatollahi, H. (2003). Mašruiyyat-e hokumat az didgāh-e Eslām va Māks Veber [Legitimacy of state from the perspective of Islam and Max Weber]. Private Law, 1(4), 137–169.

Research Center for Culture, Art and Communications. (2020). Didgāh-e šahrvandān dar xosus-e koronā (motālee‌-ye kešvari) [Citizens’ attitudes about corona: A national study]. Research Center for Culture, Art and Communications.

Reshadatjoo, H., Rezaei, A. A., & Mirhaghjoo, M. N. (2011). Naqš-e sarmāye‌-ye ejtemāi dar modiriyat-e bohrān‌hā-ye ejtemāi-ye kalān-e šahrhā-ye Irān: Motālee‌-ye mowredi-ye šahr-e Rašt [The role of social capital in social crisis management in the Iranian metropolis: The case study of the city of Rasht]. Urban Management Studies, 3(2), 1–23.

Rothstein, B. (2014). Dāmhā-ye ejtemāi va mas’ale-ye e’temād [Social traps and the problem of trust] (L. Rahbari, M. Share’poor, M. Fazeli, & S. Fattahi, Trans.). Agah. (Original work published in 2005)

Social and Cultural Studies Office of Tehran Municipality. (2020). Natāyej-e mowj-e sevvom nazarsanji az mardom-e Tehrān dar bāre-ye koronā [Results of the third survey on Tehran residents’ attitudes about corona]. Social and Cultural Studies Office of Tehran Municipality.

Soltani-Habib, M., & Zakerzadeh, K. (2016). Sarmāye‌-ye ejtemāi va ta’sir-e ān dar modiriyat-e bohrān dar šahrhā: Nemune‌-ye mowredi šahr Hamedān [Social capital and its impact on crisis management in cities: The case of the city of Hamedan]. Quarterly Journal of Police Cultural Studies, 3(1), 113–134.

Statistical Center of Iran. (2019). Hesāb‌hā-ye mantaqe-i 1397–1398 [Reginal accounts 2018–2019]. Statistical Center of Iran.

Sztompka, P. (2005). E’temād-e: Yek nazariye‌-ye jāmeešenāxti [Trust: A sociological theory] (F. Golabi, Trans.). Sotoudeh. (Original work published in 1999)

Tavassoli, G. A., & Mousavi, M. (2005). Mafhum-e sarmāye dar nazariyāt-e kelāsik va jadid bā ta’kid bar nazariye‌hā-ye sarmāye ejtemāi [The concept of capital in classical and modern theories with a focus on theories of social capital]. Journal of Social Sciences Letter, 26, 1–32.

Teymouri-Ghadikolaei, S. (2013). Barresi-ye rābete‌-ye sarmāye‌-ye ejtemāi va keyfiyat-e zendegi (motālee‌-ye mowredi: kārkonān-e sabt ahvāl-e Māzandarān) [A study on the relation between social capital and the life quality: The case of employees of Organization for Civil Registration in Mazandaran] [Unpublished master’s thesis]. Allameh Tabataba’i University.

Zeinali, A. H. (2005). Jāygāh-e sāzmānhā-ye dowlati-ye mas’ul-e bohrānhā va tahdidhā-ye ejtemāi dar Irān [The role of governmental organizations responsible for control and management of social crises in Iran]. Social Welfare Quarterly, 4, 185–217.