بررسی عملکرد دکتر مصدق در رابطه با قوه مقننه از منظر قانون اساسی مشروطه و تئوری اساس | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| دوره 23، شماره 72، پاییز 1400، صفحه 263-297 اصل مقاله (3 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2021.55851.2503 | ||
| نویسندگان | ||
| مهرنوش مظلومیان* 1؛ حسین رحمت الهی2؛ محمد محمدی گرگانی3؛ مهدی مختاری4 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق عمومی پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران | ||
| 2دانشیار گروه حقوق عمومی دانشگاه تهران، پردیس فارابی، قم، ایران | ||
| 3استاد گروه حقوق بینالملل عمومی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 4دکتری حقوق عمومی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| دکتر مصدق، نخست وزیر ایران، در میانه سالهای 1330 تا 1332 شمسی بر مبنای شرایط اقتصادی، سیاسی و اجتماعی زمانه خود که وضعیت اضطراری را برای کشور به ارمغان آورده بود، اقدام به تصمیمگیری و اعمال برخی موضوعات حقوقی در ارتباط با قوه مقننه نمود. در این راستا او با مراجعه به اساس (رای مردم) در وضعیت اضطراری، اقدام به برگزاری رفراندوم نموده و همچنین بر همین مبنا درخواست انحلال مجلس دوره هفدهم شورای ملی را مطرح نمود. به علاوه او درخواست تفویض اختیارات قانونگذاری را در مرداد 1331 شمسی در 9 زمینه به مجلس شورای ملی ارائه داد. اما در این مورد به رای مردم مراجعه ننمود. با توجه به سکوت قانون اساسی مشروطه در موضوعاتی همچون رفراندوم، وضعیت اضطراری و تفویض اختیار، این مقاله میکوشد تا ضمن شناسایی و تبیین موضوعات فوق در نظام پارلمانی که ساختار پذیرفته شده قانون اساسی مشروطه میباشد، از منظر "تئوری اساس" به بررسی عملکرد دکتر مصدق در مراجعه به رفراندوم، انحلال مجلس شورای ملی و درخواست تفویض اختیار قانونگذاری بپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وضعیت اضطراری؛ دکتر مصدق؛ انحلال پارلمان؛ تفویض اختیار؛ رفراندوم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,972 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 927 |
||