آسیب بینایی در فرزندان: مقایسۀ رضایت زناشویی، اتحاد والدینی و فرسودگی والدینی در پدران و مادران ایرانی | ||
| روانشناسی افراد استثنایی | ||
| مقاله 6، دوره 11، شماره 44، زمستان 1400، صفحه 141-167 اصل مقاله (1.35 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jpe.2022.62538.2359 | ||
| نویسندگان | ||
| سیده فاطمه موسوی* 1؛ مریم پرستانپور2؛ مریم اصغری3 | ||
| 1دانشیار گروه روان شناسی و علوم تربیتی پژوهشکده زنان دانشگاه الزهراء(س) | ||
| 2کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آیتالله آملی، آمل، ایران | ||
| 3دکترای روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مطالعۀ حاضر باهدف مقایسۀ رضایت زناشویی، اتحاد بین والدین و فرسودگی والدینی در پدران و مادران بدون و دارای فرزند (ان) با آسیب بینایی انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع پسرویدادی بود. جامعۀ آماری پژوهش را چهار گروه از والدین دارای فرزند بدون آسیب بینایی و با آسیب بینایی (در سه گروه دارای یک فرزند، دو فرزند و بیش از دو فرزند) ساکن شهرهای مختلف ایران تشکیل میدادند که از آن میان، نمونهای به تعداد 506 نفر (شامل 297 مادر و 209 پدر) از طریق روش نمونهگیری در دسترس در پژوهش شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس رضایت زناشویی کانزاس (نیکولز و همکاران، 1983)، مقیاس اتحاد والدینی (آبدین و برونر، 1995) و سنجش فرسودگی والدینی (رزکام و همکاران، 2018) بود. نتایج نشان داد والدین دارای بیش از دو فرزند با آسیب بینایی نسبت به سه گروه دیگر نمرات بالاتری در فرسودگی والدینی و نمرات پایینتری در رضایت زناشویی و اتحاد والدینی گزارش کردند (001/0p<). نتایج آزمون مانوا نشان داد چهار گروه در تمامی ابعاد فرسودگی والدینی تفاوت معنیداری با یکدیگر داشتند (001/0p<). همچنین پدران درمجموع نمرات بالاتری در رضایت زناشویی کسب کردند (04/0p<). گسترۀ آسیب بینایی در فرزند (ان) میتواند با اثرگذاری منفی بر برآیندهای زناشویی و والدینی روابط فرزندان و والدین را با خود و با یکدیگر مخدوش سازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رضایت زناشویی؛ اتحاد والدینی؛ فرسودگی والدینی؛ آسیب بینایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,071 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,167 |
||