تحلیل استعاره صلح و نوعدوستی در نظریه دولت آیینی مانی | ||
| دولت پژوهی | ||
| مقاله 6، دوره 8، شماره 29، بهار 1401، صفحه 151-188 اصل مقاله (823.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tssq.2022.46681.766 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی صادقی اول* 1؛ حسین محسنی2 | ||
| 1استادیار علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| از دیرباز تاکنون یکی از آرمانهای بزرگ بشریت، آرمان صلح و چگونگی تحقق آن بوده است و برای نیل به این منظور از ابزارهای مهمی چون خردگرایی، اخلاقگرایی و ارتباطات انسانی بهره گرفته شده است. در این بین پیامبران و مبلّغان دینی نیز سهم بزرگی در ترسیم منظومه صلح داشتهاند و به صورت مستقیم یا غیرمستقیم با ایجاد دولتهای دینی یا خودشان پیگیر صلح و نوعدوستی بوده و یا با پیوند زدن دین و سیاست، حاکمان سیاسی را به سمت پرهیز از جنگ و خشونت سوق دادهاند. پرسش این است که مانی که از پیامبران ایران باستان قلمداد میشد، چگونه در گستره نظر و عمل خود بر معادله صلح و نوعدوستی در ایران باستان و در ساختار دولتهای باستانی تاکید کرده است؟ یافتههای پژوهش که به شیوه توصیفی/ تحلیلی گردآوری شده است، نشانگر آن است که مانی با تبلیغ آموزههای دینی خود، درصدد ایجاد نوعی دولت آیینی یا حاکمیت دینی است که استعاره صلح و نوعدوستی را برای انسانها تمهید نماید. مانی برای نیل به این منظور از راهکارهای مختلفی چون تعامل با سایر ادیان و نیز ترسیم زیبایی صلح و نوعدوستی با نقاشی و موسیقی بهره گرفته و حتی غایت مبارزه خیر و شر را نیز بر مبنای نوعدوستی و صلحی فضیلتمند به تصویر میکشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مانی؛ دولت آیینی؛ صلح؛ نوعدوستی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 916 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,076 |
||