اثر بخشی آموزش مثبتنگری بر افزایش شادکامی و سخترویی مادران دارای فرزند نابینا | ||
| روانشناسی افراد استثنایی | ||
| مقاله 6، دوره 4، شماره 16، 1393، صفحه 97-116 اصل مقاله (412.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا غلامی حیدرآبادی؛ شکوه نوابی نژاد1؛ علی دلاور2؛ عبدالله شفیع آبادی2 | ||
| 1استاد گروه مشاورهدانشگاه تربیت معلم | ||
| 2استاد گروه مشاوره دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی برنامه گروهی آموزش مثبتنگری بر افزایش شادکامی و سخترویی مادران دارای فرزند نابینا بود. روش پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون –پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل همه مادران دارای فرزند نابینا شهر تهران بود که فرزندانشان در مدارس نابینایان مشغول به تحصیل بودند. نمونه شامل 30 نفر از مادران یادشده بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر درگروه کنترل) قرار گرفتند. گروه آزمایش در 10 جلسه تحت آموزش گروهی مثبتنگری قرارگرفتند. آزمودنیهای گروه آزمایش و کنترل در 2 مرحله، پیش آزمون و پس آزمون از طریق پرسشنامه شادکامی و سخترویی مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادههایگردآوری شده با روش آماری تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتههای پژوهش نشان داد که آموزش گروهی مثبتنگری بر افزایش شادکامی و سخترویی مادران دارای فرزند نابینارا افزایش (P≤0/05) داده است.نتایج نشان داد بین مثبت نگری با سخت رویی و شادکامی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و افراد سخت رو از میزان شادکامی بالاتری برخوردارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش مثبتنگری؛ شادکامی؛ سخترویی؛ مادران؛ نابینا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,463 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 5,728 |
||