بررسی پیامدهای شیوع بیماری کووید-19 بر استفاده از حملونقل همگانی (مطالعه موردی کلانشهر تهران) | ||
| فصلنامه برنامه ریزی توسعه شهری و منطقه ای | ||
| مقاله 3، دوره 7، شماره 22، پاییز 1401، صفحه 87-106 اصل مقاله (1.09 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/urdp.2022.68775.1459 | ||
| نویسندگان | ||
| خشایار خاوریان1؛ ملیحه قربانی2؛ فاطمه کاظمی3؛ مینا میرمعصومی3؛ شهاب الدین کرمانشاهی* 4 | ||
| 1دانشجوی دکتری برنامه ریزی حمل و نقل ، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری دانشگاه هنر تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری دانشگاه هنر تهران، ایران | ||
| 4استادیار شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| با شیوع کووید-19 در جهان اقدامات مختلفی برای کاهش تلفات و هزینههای ناشی از این همهگیری در کشورها انجام شد. برای کاهش شیوع، کاهش سفرهای روزانه و عدم حضور در محیطهای شلوغ و بسته توصیه شد که هردو سبب کاهش تقاضای استفاده از حملونقل همگانی میشود. با حذف برخی سفرهای شغلی از سیستم حملونقل همگانی و تجربه سایر شیوهها توسط شهروندان بیم آن میرود که روند بازگشت مسافران به سیستم حملونقل همگانی کند باشد. این عقبافتادگی در بلندمدت میتواند باعث کاهش سرمایهگذاری در سامانههای حملونقل همگانی و درنهایت کاهش دائمی سهم این سیستم در حملونقل شهری شود. اطلاعات تراکنش کارت بلیتها نشان میدهد که باوجود کاهش ابتلا به کرونا همچنان سهم قابلتوجهی از تقاضای سابق حملونقل همگانی به این سیستم بازنگشته است. این مطالعه با استفاده از توزیع پرسشنامه برخط بین گروههای مختلف شغلی و سنی، تغییر شیوهی سفر کاری افراد پس از شیوع کوویدـ 19 را بررسی میکند. بررسی نتایج یک نمونه 1050 تایی نشان میدهد همزمان با شیوع کرونا سهم شیوهی سفر حملونقل همگانی از سفرهای شغلی افراد کمتر از نصف شده است. این کاهش در بین زنان و مردان و بین دستههای متفاوت تحصیلات تقریباً یکسان ولی در گروههای مختلف سنی متفاوت است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کووید-19؛ شیوهی سفر کاری؛ تغییر وسیله؛ حملونقل همگانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 989 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 639 |
||