بازاندیشی معنای فرزند از دیدگاه زنان متأهل (دارای فرزند و بدون فرزند) ساکن در شهر تهران | ||
| فصلنامه علوم اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 30، شماره 100، بهار 1402، صفحه 1-44 اصل مقاله (1.1 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjss.2023.67556.2526 | ||
| نویسندگان | ||
| پگاه روشان شمال* 1؛ حسن سرایی2؛ اردشیر انتظاری3؛ محمود مشفق4 | ||
| 1دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2استاد جامعه شناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 4دانشیار جمعیت شناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در سالهای اخیر، بسیاری از مفاهیم خانواده دستخوش تغییرات معنایی شده است. ازآنجاکه فرزند کانون اصلی خانواده است، درک والدین و زنان از این مفهوم، تعیینکننده بسیاری از تصمیمات در حوزه باروری خواهد بود. لذا واکاوی «معنای فرزند» و بررسی درک زنان از این مفهوم ضروری است. این پژوهش با رویکرد کیفی به توصیف فهم کنشگر از معنای فرزند میپردازد. دادهها از طریق مصاحبه عمیق با بیست زن متأهل دارای فرزند و بدون فرزند در شهر تهران با نمونهگیری هدفمند جمعآوری و با استفاده از تکنیک شش مرحلهای اسمیت تحلیل شد. مضمون اصلی پژوهش نشان داد فرزند مفهومی است پویا، دینامیک و تأثیرگذار. در نگاه عاطفی مضامین «حس خوب»، «پرکننده صحنه زندگی» و «سختی و شیرینی» و در نگاه حمایتی مضامین «حمایت نسلی»، «حمایت سالمندی» و «حمایت معنوی» از یافتهها پدیدار گشت. فرزند به معنای شمشیر دو لبه است بدین معنا که هم مانعی است برای رشد و هم عاملی است برای خودشکوفایی و بالندگی. رشد و توسعه در حوزه فردی و زناشویی از مهمترین معانی فرزند است. فرزند ظرفی است برای پُر کردن عاطفه که با تزریق حس خوب به ثبات و تداوم زناشویی کمک میکند. یافتههای این مطالعه توانست بهزعم خود تصویر روشنی از معنای فرزند ارائه دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روش کیفی؛ تحلیل مضمون؛ معنا؛ فرزند؛ زنان؛ تهران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,609 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 666 |
||