اثر شهرنشینی و سرریزهای فضایی آن بر بهرهوری نیروی کار در استانهای ایران | ||
| پژوهشهای اقتصادی ایران | ||
| مقاله 4، دوره 28، شماره 95، تابستان 1402، صفحه 127-156 اصل مقاله (1.34 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ijer.2023.69840.1135 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه محیسنی* 1؛ سید عزیز آرمن2؛ سید امین منصوری3 | ||
| 1کارشناس ارشد اقتصاد، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| 2استاد گروه اقتصاد، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| 3استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| چکیده | ||
| امروزه کشورها به این مهم دست یافتهاند که منابع در دسترسشان مانند انسان، منابع طبیعی و سرمایه محدود است و برای استفاده بهینه از آنها راهی جز تعدیل مصرف و افزایش بهرهوری وجود ندارد و در این بین نیروی کار بهعنوان سرمایه انسانی و عامل اساسی در تولید، توجه ویژهای را به خود جلب کرده است که بسیاری از عوامل مانند موقعیت جغرافیایی، دستمزد، رفاه و سلامت، مجاورتها و تراکمها میتواند بهرهوری آن را تحت تاثیر قرار دهد. از اینرو، هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر شهرنشینی و سرریزهای فضایی آن با استفاده از مولفههای شاخص توسعه انسانی، نرخ شهرنشینی، تراکم جمعیتی و دستمزد صنعتی نیروی کار بر بهرهوری نیروی کار استانی در بازه زمانی 1398 - 1385 بر اساس الگوی تابلویی فضایی شامل مقاطع استانی و سری زمانی بیان شده است. در این مطالعه نتایج بیانگر وجود خودهمبستگی فضایی در بین استانهای مورد بررسی بوده و متغیرهای شاخص توسعه انسانی، نرخ شهرنشینی و دستمزد صنعتی، دارای اثرات مستقیم و غیرمستقیم مثبت و معناداری بر بهرهوری نیروی کار و شاخص تراکم جمعیتی، دارای اثر مستقیم مثبت و اثر غیرمستقیم منفی بر بهرهوری نیروی کار استانی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شهرنشینی؛ بهرهوری نیروی کار؛ دستمزد صنعتی؛ تراکم جمعیت؛ شاخص توسعه انسانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,061 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 859 |
||