پوپولیسم و سیاست در ایران پس از انقلاب؛ تحلیل محتوای گفتارهای رؤسای جمهور از 1368 تا 1395 | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 12، شماره 44 - شماره پیاپی 74، بهار 1402، صفحه 9-58 اصل مقاله (1.48 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2022.66333.3002 | ||
| نویسندگان | ||
| هاشم قادری1؛ ابوالفضل دلاوری* 2؛ احمد گل محمدی3 | ||
| 1دانشآموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| حضور مردم در انقلاب 1357 مُهر خود را بر سرشت حکومت برآمده از آن باقی گذاشت. مقامات سیاسی جمهوری اسلامی در طی چهار دهه، همواره بر حضور تودهها تأکید کرده و کوشیدهاند نشان دهند که رویکردها و سیاستهای اتخاذی آنها تماماً در جهت خدمت به مردم بوده است. بنابراین دولتهای بعد از انقلاب را از برخی لحاظ میتوان دولتی پوپولیستی و مقامات آن را پوپولیست نامید. گرایشهای پوپولیستی این مقامات ربط چندانی به گرایشهای اقتصادی و سیاسی آنها نداشته؛ بهطوری که خصیصههای مورد اشاره در میان تمامی جریانها خود را نشان داده است. این مقاله با روش تحلیل محتوای کیفی و انتخاب شش سخنرانی هموزن (از نظر مناسبت) از هر یک از رؤسای جمهور از سال 1368 تا 1395، ابتدا مولفهها و شاخصهای پوپولیسم در ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را شناسایی و کدگذاری کرده و سپس میزان شاخصهای پوپولیستی را در هریک از آنها نشان داده و تحلیل محتوا مینماید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که در مقام همسنجی، بیشترین مؤلفههای مرتبط با پوپولیسم به ترتیب در گفتار احمدینژاد، روحانی، هاشمی و خاتمی و بیشترین کدها به ترتیب در احمدینژاد، روحانی، خاتمی و هاشمی نمود یافته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پوپولیسم؛ هاشمی رفسنجانی؛ خاتمی؛ احمدینژاد؛ روحانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 27,341 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,218 |
||