تحلیل جایگاه صادرات گاز ج.ا.ایران به عمان از منظر همگرایی | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 12، شماره 44 - شماره پیاپی 74، بهار 1402، صفحه 165-196 اصل مقاله (1.12 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2022.69076.3080 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه شایان* 1؛ محمد علی بصیری2 | ||
| 1استادیار روابط بینالملل دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2دانشیار روابط بینالملل دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| از مهمترین تحولات سیاست خارجی ج.ا.ایران در دهه گذشته بر خلاف دهههای قبل، توجه به مناطق پیرامونی از جمله خلیج فارس و نگاه به شرق و توجه به کشورهای اسیایی مانند هند و پاکستان در قالب کاهش اختلافات با همسایگان و همکاری گسترده با شرق است. پرسش اصلی این است که چگونه صادرات گاز ج.ا.ایران به عمان میتواند عاملی در گسترش همگرایی در روابط دو کشور باشد؟ فرضیه پژوهش این است که گسترش ارتباطات مختلف از جمله کالایی استراتژیک مانند صادرات گاز ایران به عمان میتواند بسترساز ارتقای همگرایی دو کشور در حوزههای دیگر روابط دو کشور گردد. این پژوهش از روش تحقیق بررسی دلایل کارکردی از پیتر مک لافلین و چارچوب مفهومی همگرایی و نظریه ارتباطات کارل دویچ بهره میبرد. یافتهها نشان میدهد که افزایش ارتباطات از جمله در کالاهای استراتژیک مانند صادرات گاز بین دو کشور میتواند بسترساز افزایش مبادلات کالا و خدمات گردد. صادرات گاز به عمان سبب تامین نیازهای انرژی این کشور، امنیت انرژی و حتی زمینهساز گسترش خط لوله گاز از عمان به هند و چین، مهمترین عامل موثر در بکارگیری سیاست خارجی همگرا و فعال ج.ا.ایران در کشورهای حوزه خلیج فارس میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| همگرایی؛ نظریه ارتباطات کارل دویچ؛ ج.ا.ایران؛ عمان؛ صادرات گاز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 22,998 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,809 |
||