ارزیابی شاخصهای تحقق توسعه حملونقل شهری عمومیمحور (موردمطالعه: منطقه 11 تهران) | ||
| فصلنامه برنامه ریزی توسعه شهری و منطقه ای | ||
| مقاله 6، دوره 9، شماره 28، بهار 1403، صفحه 197-237 اصل مقاله (1.9 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/urdp.2023.55092.1248 | ||
| نویسندگان | ||
| سید جلال الدین حسینی1؛ آزیتا رجبی* 2؛ افشین سفاهن3؛ علی اصغر رضوانی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه جغرافیاو برنامه ریزی شهری،واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 4دانشیارگروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران | ||
| چکیده | ||
| توسعه حملونقل عمومی محور، یکی از راهکارهای مهم و مصادیق توسعه پایدار شهری است که بهمنظور حل معضلات ترافیکی و بهبود شرایط حملونقل در شهرها مورداستفاده قرار میگیرد. در این رویکرد، برنامهریزی و گسترش حملونقل عمومی، بهعنوان جایگزینی برای استفاده از خودروهای شخصی و حملونقل خصوصی مطرح شده است. منطقه 11 شهرداری تهران یکی از مناطق مرکزی شهر تهران است که دارای بار ترافیکی بالایی است و بهتبع آن با مشکلاتی در سیستم حملونقل شهری خود مواجه است. در تحقیق مذکور، باهدف انطباق شاخصهای توسعه حملونقل عمومی محور با وضعیت فعلی منطقه 11 شهر تهران و بازپسگیری شهر از فضای خودرو محور به فضای انسانمحور، شاخصهای استاندارد توسعه حملونقل عمومی محور بهعنوان مبنای تحلیل و رتبهبندی بررسیشدهاند. در این رویکرد، با توجه به شاخصهای مختلف، میزان قابلیت منطقه برای تحقق توسعه حملونقل عمومی محور ارزیابی گردیده است. بهاینترتیب، این تحقیق به مسئولین و برنامهریزان شهری کمک میکند تا بر اساس نتایج بهدستآمده، راهکارهای مناسبی برای بهبود حملونقل در منطقه 11 شهر تهران ارائه دهند. روش تحقیق پژوهش حاضر ازنظر هدف؛ کاربردی و ازنظر متدولوژی توصیفی و ازنظر روش جمعآوری اطلاعات مبتنی بر روشهای کتابخانهای – اسنادی و مطالعات میدانی بوده و در تحلیل اطلاعات نیز از نرمافزار سیستم اطلاعات جغرافیایی و روشهای رتبهبندی و در مقایسه تطبیقی، از ضریب ناموزونی موریس و روش بیمقیاس خطی و از نرمافزار Choice Expert برای تحلیل سلسلهمراتبی AHP استفاده شده است. با توجه به نتایج حاصله، میتوان گفت که منطقه 11 شهرداری تهران، بهرغم داشتن پتانسیل بالا برای تحقق توسعه حملونقل عمومی محور، در شرایط فعلی ظرفیت تبدیلشدن به یک مرکز توسعه حملونقل عمومی محور را ندارد و جهت تبدیلشدن باید تغییرات وسیعی در ساختارهای فضایی آن ایجاد شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حملونقل همگانی؛ کلانشهر تهران؛ منطقه 11 تهران؛ توسعه حملونقل عمومیمحور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,314 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,510 |
||