آموزههای پرونده فیلیپ موریس علیه اروگوئه در زمینه ضرورت تغییر رویکرد معاهدات سرمایهگذاری ایران نسبت به سلب مالکیت از صاحبان اموال فکری | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| دوره 25، شماره 80، پاییز 1402، صفحه 239-274 اصل مقاله (635 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2023.68375.2789 | ||
| نویسندگان | ||
| سروش فلاحتی* 1؛ میرقاسم جعفرزاده2 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق تجارت و سرمایهگذاری بینالمللی، دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه حقوق تجارت بین الملل و حقوق مالکیت فکری و فضای مجازی، دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| سیاست کلی دولت میزبان و بهتبع آن رویکرد معاهده مربوطه در خصوص رابطه سلب مالکیت و حقوق مالکیت فکری، نقش مهمی در تفکیک تنظیمگری دولتها در حوزه حقوق مالکیت فکری از سلب مالکیت دارند. در این نوشتار ضمن تحلیل این موارد و اشاره به رهیافت فعلی ایران در این زمینه، بهضرورت تغییر آن پی خواهیم برد. سپس به بررسی دعوای مجموعه فیلیپ موریس علیه اروگوئه میپردازیم تا اولاً با توجه به اینکه معاهده مربوط به این دعوا از لحاظ مقررات مربوط به سلب مالکیت از حقوق مالکیت فکری، مشابه اغلب معاهدات ایران بوده و دولت اروگوئه موفق شد با دفاعیات صورت گرفته در این پرونده پیروز گردد، مهمترین دفاعیات صورت گرفته مشخص شود تا ایران نیز بتواند از دفاعیات دولت مزبور در دعاوی مشابه علیه خود استفاده کند. ثانیاً از آنجاییکه صدور رأی به سود دولت میزبان در پرونده مزبور به این معنا نیست که دیوانهای داوری در دعاوی مشابه علیه سایر دولتها ضرورتاً به نتیجه مشابهی خواهند رسید، بندهایی مشخص به منظور درج در معاهدات حمایت از سرمایهگذاری ایران پیشنهاد میشود تا در روند رسیدگی به دعاوی احتمالی سلب مالکیت در زمینه حقوق مالکیت فکری در جهت منافع عمومی قابل تفسیر باشند و از موارد الزام دولت به پرداخت غرامت بکاهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دکترین اختیارات پلیسی؛ سلب مالکیت؛ رویکرد عدم اشاره؛ رویکرد مستثنی سازی؛ ایجاد محدودیت برای علائم تجاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 755 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 540 |
||