جنگهای شبکهای و بازدارندگی: مطالعه موردی جمهوری اسلامی ایران | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 13، شماره 50 - شماره پیاپی 80، پاییز 1403، صفحه 175-212 اصل مقاله (1.38 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2023.75510.3303 | ||
| نویسندگان | ||
| سیده مریم موسوی* 1؛ فرهاد قاسمی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری روابط بینالملل دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار روابط بینالملل دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تحول جنگها و شکلگیری گونهای جدید از آن با عنوان جنگهای شبکهای و نحوه بازدارندگی در برابر آن، تبدیل به دغدغهای اساسی در میان کشورها شده است، اما ادبیات روابط بینالملل نسبت به این وضعیت پاسخگو نبوده یا پاسخ مناسبی ارائه نداده است. پرسش این است که بازدارندگی در برابر جنگهای شبکهای چگونه خواهد بود؟ در پاسخ به پرسش اصلی، فرضیه مقاله این که بازدارندگی شبکهای با تمرکز بر معادله قدرت متمرکز تهدید، با عنوان بازدارندگی شبکهای تمرکزگرا، ابزاری کارآمد در برابر جنگهای شبکهای محسوب میشود. برای بررسی این فرضیه از روش ابداکشن در قالب نظریه پیچیدگی آشوب بهره گرفته میشود. در این پژوهش، رفتار سیستم بینالملل در قالب سیستمهای انطباقی پیچیده بازگفت میشود و با توجه به تغییر شکل نظم به نظم شاخهای و دگرگونیهای ایجاد شده به تبع آن، بازدارندگی شبکهای تمرکزگرا بهعنوان نمونهای نوآورانه از موج ششم بازدارندگی مدلسازی میشود و کارآمدی آن در وضعیت کنونی جمهوری اسلامی ایران در شبکه منطقهای غرب آسیا مورد بررسی قرار میگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیستم پیچیده آشوبی بینالملل؛ جنگهای شبکهای؛ بازدارندگی؛ قدرت متمرکز؛ بازدارندگی شبکهای تمرکزگرا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 25,940 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,527 |
||